"beni teselli edecekler ve birtakım sözcükler söyleyecekler, sözcükler, sözcükler; fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana? biliyorum, ondan sonra yine yalnız olacağım. ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur."
Zenginler fakir insanın hallerinden şikayet etmesini sevmezler. “Bizi rahatsız ediyorlar.”derler. Çok da küstahlar. Neden fakirler bu kadar küstah? Onların açlıkla inlemeleri neden bizim uykumuzu kaçırır?