Koşa koşa eve gelirsin. Bazen. Bir şeyler için. Bazen. Koşa koşa. Çocuk gibi. Galiba büyüyemeyeceğiz. Yada bize bir şeyleri hissetmemeyi büyümek gibi öğrettiler. Koşa koşa eve gelirsin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bazen çok seviniyorum ama mutluluğumu paylaşacak biri yok.
Hep üzülüyorum derdimi anlatacak biri yok
Yalnızlık kaçınılmazdır
“Bazı boşluklar başarıyla dolmaz.”
Hayat boyunca birçok hedefin peşinden gideriz.Başarmak isteriz, ilerlemek isteriz, emeklerimizin karşılığını görmek isteriz. Bir hedefe ulaştığımızda mutlu olur, gurur duyar ve kendimizi kutlarız. Bunların her biri son derece doğal ve değerlidir.
Ancak bazen insanın ihtiyaç duyduğu şey yalnızca başarı değildir. Bazen en anlamlı anlar, elde ettiklerimizden çok onları kiminle paylaştığımızla ilgilidir. Sevincimizi paylaşabildiğimiz, heyecanımızı anlatabildiğimiz, varlığımızla kabul gördüğümüz ilişkiler hayatımıza farklı anlamlar katar.
Çünkü insan yalnızca üreten, çalışan ve başaran bir varlık değildir. Aynı zamanda bağ kuran, paylaşan ve ait hissetmeye ihtiyaç duyan bir varlıktır.
Bu nedenle bazı anlarda mutluluğu getiren şey bir ödül, bir unvan ya da bir alkış olmayabilir. Bazen bir bakış, samimi bir tebessüm ya da “ Senin adına çok sevindim” diyen bir ses çok daha derin bir yere dokunabilir.
Belki de bu yüzden bazı duyguların karşılığı başarıda değil, ilişkilerde saklıdır.🤍