Dün sabaha karşı, kendimle konuştum.
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.
Yokuşun başında bir düşman vardı.
Onu vurmaya gittim, kendimle vuruştum.
Özdemir Asaf
Piraye öldü aşkından, yine de dönmedi Nazım'a. Çünkü "Senin adını saatimin kayışına kazıdım Piraye" diyen Nazım'ın kol saatinden "Vera" yazıyordu... O gün aşk öldü.