Anaokuluna yaklaştığımızda "Anne!" diye bağıran bir ses duydum. Yanımdaki anne ve ben aynı anda kafamızı sesin geldiği yöne çevirdik. Sokakta duyduğum anne sesi, sahibi kim olursa olsun fark etmeksizin hep kızımın sesi gelirdi.
Dünyada hiç kimse babama benim kadar benzemiyordu. Benim kardeşlerim ve babamın kardeşleri de dahil. Ben bu dünyada babasına en çok benzeyen kişiyim. Bu yüzden hala her gün, on altı yıl sonra bile her gün babamın seçimlerini düşünüyorum. Bu dünyada her şeyiyle bana en çok benzeyen tek kişiyi ve o kişinin yapmış olduğu tercihleri düşünüyorum.