Ama sanki onun mirasını taşıyor gibi, Soyhan'da hava hep yağmurluydu.
Kafandan ve kalbinden silmeye çalışıyorsun onu ama geri dönüyor. Çünkü vazgeçecek kadar cesur olduğun her şey sana geri döner ama kaybetmekten korktuğun ne varsa kaybedersin.
Seni yürüyüşe çıktığım sahildeki ağaçların yapraklarını okşayanrüzgârda görüyorum. Sabahın ilk saatlerinde, henüz gün ağarmamışken demlediğim kahvenin dumanında... Gri bulutlar gökyüzünü kapladığında, yeryüzüne düşen ilk yağmur tanesinde ve yağmur sonrası pencereyi açtığımda yüzüme çarpan o serin, ıslak, taze havada. Seni geceleri uyumadan önce başımı yastığa koyduğumda, tavanımda görüyorum.
Ama beni tanımalarını en çok istediğim kişiler,
beni en çok yanlış anlayan kişiler oldular.
