Karşı konulmaz kuvvetlerin itici gücü uyarınca atomlardan ve moleküllerden oluşan dünya, sırf bunun için hayranlık duyulacak bir yer değildi; onu güzel yapan, içinde Ruth’un yaşamasıydı.Hayatında bildiği, sezdiği veya hayal ettiği her şeyin en muhteşemiydi o.
Yoxsa bir-birinə söyləməyə sözləri yox idi? Halbuki gözləri daha ciddi şeylərdən danışırdı; bayağı cümlələrdən yapışmağa çalışdıqca bədənlərinə eyni yorğunluğun çökdüyünü hiss edirdilər; bu yorğunluq sanki ruhun dərin, aramsız, bütün digər səslərinin pıçıltısı idi.
İnsan qəlbini riqqətə gətirməyən bədii əsərlər, zənnimcə, incəsənətin başlıca məqsədindən uzaq düşüb.Həyatın qəm-qüssəsi arasında nəcib obrazların, ali hisslərin və xoşbəxtlik təsvirlərinin mövcud olduğu aləmə fikrən köçmək fərəhgətiricidir.Mən isə mədəni mühitdən uzaq bir məkanda yaşadığıma görə qiraət yeganə əyləncəmdir.
Sizdə elə olubmu ki, hansısa kitabda öz fikrinizə, amma həmin günə qədər heç vaxt düşünmədiyiniz, hansısa aydın olmayan, sanki uzaqdan sizə qayıdan və sizin hisslərinizin ən dolğun ifadəsi olan bir obraza rast gəlmisiniz?