Türkiye'nin siyasi ve kültürel hayatına damgasını vuran dört büyük fikri-siyasi akım yani Kemalist modernleşmecilik, sağ muhafazakârlık-milliyetçilik, jakoben solculuk ve Batıcı liberallik, çarpık Türk modernleşmesinin algı hatalarından, korkularından ve travmalarından nasibini almış ve her biri kendi dünyasında kendisi için bir küçük Türkiye yaratmaya çalışmıştır. Kemalist modernleşmecilik, medeniyetçi Türkçülüğü seküler bir din olarak vaz ederek bir millet yaratmaya çalışmış ama bunda başarılı olamamıştır. Geniş manasıyla Türk sağı, Aydınlanma ve modernleşmeye köklü eleştiriler getirmemiş ; "komünizm tehlikesi" gerekçesiyle kapitalist dünya düzeniyle uyum içinde olmayı tercih etmiş ve kapsamlı bir siyasi-fikri program geliştirmek yerine kültür muhafazakârlığı yapmakla yetinmiştir. Jakoben solculuk, Türkiye'de genellikle darbeci, askerî ve tepeden inmeci devlet yapılarının yanında olmuş ve demokratik bir kültür geliştirememiştir.