Titreyerek gece gündüz kendime soruyorum. Sanki geceleri dinlenmeden tüm bir hafta boyunca bir çiviyi bir taşa çakmakla görevlendirilmişim gibi boş yere sürekli kendime sorup duruyorum. Hem çiviyi çakan, hem de çivi ben olmalıyım.
Bir insanın kendi labirentinde eskisinden daha sinirli, daha kafası karışık bir şekilde ilerlemeden, sadece koştuğunu fark ettiği o parlak ana ulaşana kadar bu yolu takip etmesi onu daha da mutlu kılacaktır
İnsan, başka hiç kimsenin yapmadığı gibi sana gerçeği söyleyebilir ve insan sana hem kendi hem de senin hatırına gerçeği söyleyebilir; aslında insan kendi gerçeğini doğruca senden bile öğrenebilir.