10/10
Beğendi
Kolay değildi bu kelimeleri hissetmek…
İçimi kanatarak çıktı çoğu şiirim…
Akmadan duygular; bir kâğıtta yan yana getirmeden kelimeleri
Uyku tutmadı bazı geceler…
Ağlarken kalemimden döküldü gözyaşlarım,
Sadece göz değil; kalemim ve hatta
Ruhum ağladı çoğu zaman…
Düşe kalka öğrendim yalnızlığımın en iyi arkadaşım olduğunu…
Bazen bir bakış, bazen tek bir kelimeniz yetti pencerelerimi kapatmaya…
Kendi ışığıyla gördü ruhum dünyayı;
Gerektiğinde patikalar yarattı, kendi açtı gideceği yolu…
Dinler gibi yaptı ama sizi hiç dinlemedi;
Başkasına sağır olacak kadar kendi çığlıkları vardı!
Çok bedel ödendi bu yalnızlığa kavuşmak için…
Varılacak bir noktam yok artık benim…
Aslolan tek varlık;
Bu “Bedelli Yalnızlık”…
Gün Gelir Hissetmediğin Acının da Hesabı Senden Sorulur.Duygu ve Düşünce
Her kitap her insanda ayrı izler bırakır.Kehribar Geçidi, rüya içinde gerçek ,gerçek içinde acı,acı içinde iman..
Değişen zaman ve suretlerde değişmeyen kokuşmuş,aslından sapmış, özünü kaybetmiş gerçekleri anlatıyor.
Antik Roma üzerinden günümüze ve hatta gelecekte görmeye cesaret edemeyeceğimiz zamanlara ışık tutmuş.
Vahşetin yüceltilmesi,her dönemde buna talebin yüksek olması ne acı. Collesiumda yaşananların kat be kat fazlasının günümüzde yaşanmadığını kim iddia edebilir?
Caniliğin ve inanç adı altında yapılan ritüel diye insanlara yutturulan safsataların kaçı yok sayılabilir?
İmanın sadece takvada olduğu o tertemiz dümdüz yolun,üzerine ustalıkla döşenmiş şatafatlı ,aracılı ve bedelli mayınlara basmadan kim karşıya geçebilir?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Karanlık bir masal havası taşıyor.Doğaüstü varlıklarla yapılan tehlikeli bir anlaşma üzerinden ilerliyor ve aşkı alışılmışın dışında, daha riskli ve bedelli bir şekilde ele alıyor.Atmosferi güçlü ve akıcı bir kitap ancak karakter derinliği ve duygusal etki biraz ön planda kalıyor.Kısaca keyifli ama çok derin olmayan farklı bir kitaptı.
Selam! Size harika bir kitapla geldim. @authsevvy ’nin kaleme aldığı #ŞafakVurgunu öyle akıcı, karakterleri öyle sağlam ve olayların gizemi öyle etkileyiciydi ki tek kelimeyle efsaneydi. Okurken inanılmaz keyif aldım ve ikinci kitap için sabırsızlanıyorum. Şimdi hemen konuya geçiyorum.
Işıl Atabey, Atabey ailesinin hatta tüm sülalenin tek kızı olduğu için adeta bir prenses gibi büyütülmüş. Her istediği olmuş. Bunda ailesinin baskıcı yapısını çok iyi bilmesinin, içeride ne kadar çekişme yaşasalar da dışarıya karşı kenetlenmelerinin ve onların kurallarına uymasının büyük payı var. Tüm hayatı korumalarla geçmiş, gerçek anlamda bir arkadaş bile edinememiş. Üniversite bittikten sonra ailesinden özgürlüğünü ister ve başka bir isimle Fransa’ya taşınır. İki yıl boyunca kendi hayatını kurar, hazırladığı resim ve heykellerden oluşan ilk sergisini açmaya hazırlanır. Ancak ne olduysa sergi açılışında olur. Tanımadığı adamlar tüm emeklerini çaldığı gibi onu kolundan vurur. Bunu öğrenen ailesi Işıl’ı Fransa’da tutmaz ve onu acilen ülkeye geri getirir.
Ecevit Demirhan ise karanlıkla iç içe yaşamış, dağları mesken edinmiş, “Yıkım” lakabını sonuna kadar hak eden bir adamdır. Çok önemli bir görevin ortasındayken geri çağrılır. Yeni görevi, Genelkurmay Başkanı Atilla Atabey’in kızını korumaktır. Ancak bu sıradan bir koruma görevi değildir. Işıl ile evlenmesi istenir. Onun yanından ayrılmayacak, her şeyinden sorumlu olacak ve bir yıl boyunca evli kalacaktır. Üstelik Atabeylerin hayatını kaybeden oğulları Oğuz’un dosyasını da inceleyecektir. Ecevit için evlilik, sevgi ve huzurlu bir hayat yabancı kavramlardır. O, karanlığında yıkmayı ve yakmayı öğrenmiştir. Kader, zorunlu seçimler ve birbirine tamamen zıt iki karakterin yollarının kesişmesi hiç de kolay olmaz.
Işıl; güneş ışığı gibi sakin,
Reşat Nuri Güntekin’in Yeşil Gece romanı, Türk edebiyatında düşünsel yönü en güçlü eserlerden biridir. Yazar bu romanda, dinin siyasete ve çıkar ilişkilerine alet edilmesinin toplum üzerindeki yıkıcı etkilerini cesur ve gerçekçi bir dille ele alır. Reşat Nuri, tam anlamıyla bir hürriyet ve medeniyet savaşçısıdır; kalemini adeta bir silah gibi kullanarak cehaletle, bağnazlıkla ve ikiyüzlülükle mücadele eder.
Romanın merkezinde yer alan Şahin Efendi, bu mücadelenin sembol karakteridir. Medrese eğitimi almış olmasına rağmen aklı ve bilimi rehber edinen Şahin Efendi, dinin özünden koparılarak bir baskı ve çıkar aracına dönüştürülmesine karşı durur. Onun yolculuğu, yalnızca bireysel bir aydınlanma süreci değil; aynı zamanda toplumun karanlıktan aydınlığa çıkma çabasının da bir yansımasıdır. Okuyucu, Şahin Efendi’nin yaşadığı hayal kırıklıklarına, yalnızlığına ve iç çatışmalarına birebir tanıklık eder.
Yeşil Gece, din adamlığı kisvesi altında dini kullanan kişilerin halka nasıl zarar verdiğini açıkça gösterir. Cehaletin, korkunun ve yanlış din anlayışının nasıl sistemli bir sömürü aracına dönüştüğü romanda çarpıcı örneklerle anlatılır. Reşat Nuri, kimseyi hedef göstermeden ama gerçeği de yumuşatmadan, toplumun kanayan yaralarına dokunur.
Romanın sonu ise oldukça kalp kırıcıdır. Şahin Efendi’nin idealleri uğruna verdiği mücadele, okuyucuda derin bir hüzün bırakır. Bu son, değişimin ne kadar zor ve bedelli olduğunu güçlü bir şekilde hissettirir.
Sonuç olarak Yeşil Gece, yalnızca bir roman değil; aynı zamanda bir düşünce manifestosudur. Reşat Nuri Güntekin, bu eseriyle Türk edebiyatının en önemli yazarlarından biri olduğunu bir kez daha kanıtlar. Toplumsal eleştiriyi edebi değerle birleştiren Yeşil Gece, her dönemde okunması gereken, etkisi uzun süre hissedilen bir
Çılgın Kalabalıktan Uzak, insanın kalbiyle gururu arasına sıkıştığı o tanıdık yerde bekleyen bir roman. Thomas Hardy karakterlerini öyle gerçek, öyle kusurlu yazmış ki okurken yargılayamıyorsun; sadece “insan işte” diyorsun. Bathsheba’nın kararsızlıklarında biraz kendini, Gabriel Oak’un sessiz sabrında özlenen bir huzuru buluyorsun. Aşk burada süslü değil; aceleci, kırılgan ve bedelli. Sayfalar boyunca hafif bir rüzgâr gibi esen o melankoli, kitap bitince de peşini bırakmıyor. Ve geriye şu his kalıyor: Kalabalıktan uzaklaşmak kolay, insanın kendi içinden uzaklaşması imkânsız.
