Montaigne
İnsanın boyun eğemeyeceği ağır yazgı yoktur, diye yazmış, yeter ki hayatta kalsın!
Şimdi düşünüyorum da, bu sözler gerçek acı gelmeden söylenmiş olmalı.
Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldğını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çagıracağım kimsem yok.
Savaş sırasında bile bir insanın malını mülkünü koruyan yasalar var da, insanın hayatının yalnızca kendisinin olduğunu yazan tek bir kitap yok
havada asılı toz
İnsan ancak gidecek menzili olmayınca, artık yerler kalmamış, tarih de sona ermişken geri dönüyor
Sayfa 398
Gözü "daha yükseklerde bir yerde" olan herkes günün birinde gözünün kararabileceğini hesaba katmalıdır.
Sayfa 70
