Nihal
@bellabeth
206 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Ama aramızda önemli bir fark var. Ben sizin için felsefe yaptığımı söylemiyorum Doktor; oysa siz, sizi motive eden şeyin bana yardım etmek, ağrımı dindirmek olduğunu söylüyorsunuz. Bu türden iddiaların insan motivasyonuyla hiçbir ilgisi yoktur. Tüm bunlar dini, propaganda yoluyla hünerle işlenen kölelik mantığının bir parçasıdır. Güdülerinizi daha derinlerde arayın! Hiç kimsenin tamamen başkaları için asla bir şey yapmadığını anlayacaksınız. Tüm eylemler kişinin kendisine yöneliktir, tüm hizmetler kendisine hizmettir, tüm sevgiler kendisine olan sevgisidir.”
İncelenmenin verdiği haz o kadar derine iniyordu ki Breuer, yaşlılık, hayattaki kayıplar, kişinin arkadaşlarından daha uzun yaşaması gibi şeylerin verdiği acının asıl bu gözlem yokluğundan, yani hiç kimsenin şahit olmadığı bir yaşam sürmekten kaynaklandığına inanıyordu.
Her an mutlu olmaya gerek yok. Yaşam bir mutluluk mücadelesi değildir. Varoluşun doğası gereği bu kitapta üzerine konuştuğum duyguların her birinin içinden defalarca geçeceğiz. Bazen çok mutsuz olacağız, bazen acı çekeceğiz, bazen her şeyden çok keyif alacağız... Yaşamımızda ortaya çıkan her deneyimi bir zenginliğe ve her duyguyu bir rehbere dönüştürebildiğimiz sürece, tüm bu yolculuk muazzam bir varoluş dansına dönüşecek.
Hoşgörü göstermekle; kendimize, başkasına ya da yaşama karşı duyarsızlaşmayı ayırt edemiyoruz bazen. Öğretilerde genelde bu durum pasifleşmeye sebep olur. Hoşgörü göstereceğiz diye kendimizi çiğnetiyoruz, kendimize zarar veriyoruz, kendimize karşı duyarsızlaşıyoruz, başkasına karşı da duyarsızlaşıyoruz. Bu noktada hoşgörünün zarar verebilecek şeylerin önüne geçmek demek olduğunu anlamamız gerekiyor.