z
@belledelastamboul
Şu anda okuduğu kitap
Budala değilim ki uğraşayım,
Kavuşmak için senin gibisine!
Senin sadece bir rüya içinde
Görünmen yeter benim gibisine!
Chanchanan Abdur Rahim
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
… ve üçü de aynıdır: insan, nesne, rüya.
Hugo von Hofmannsthal
Bir bölümde Ortaçağ Hristiyan sanatını seyrederken hemen sonraki bölümde Rönesans sanatıyla karşılaşırsınız. Aynı figür yahut ilkinde koyu renk etkileyici sade giysiler içinde tasvir edilmişken ikincisinde neredeyse üryan olarak resmediliyor. Bunun sebebini başta anlayamadım. Sonraki yıllarda parça yaptığım tarih medeniyet okumaları sırasında şunu gördüm: Ortaçağ Hristiyan mümin bir İseviyetin sanatıdır. Rönesans sanatı pagan Antik Yunan'a gönderme yapıyor. İnsan vücudu ilkinde Katolik medeniyetin temel değerler manzumesinin icabı olarak setredilmişken ikincisinde Antik Yunan'ın vücut fizyolojisine verdiği önem ve atfettiği kutsama neticesinde neredeyse üryan haldedir. O halde sanatkâr bilmese de, farkında olsa olmasa da benimsediği ve mensup olduğu medeniyet tasavvurunun temel değerler manzumesine göre verir.
Sultan Mecid de babası Sultan Mahmud gibi Klasik Türk Mûsikîsi’nden anlayan ve bu sanatı destekleyen bir padişah olsaydı İsmail Dede belki Tanzimat Fermanı’yla birlikte değişim yoluna giren Osmanlı toplumunda çok daha farklı müzikal açılımların kapısını aralayabilirdi.