2017 yılında okuduğum ay günlükleri serisinin ilk kitabı olan Cinder... Birkaç gündür reading slumptaydım ve dedim ki neden tekrar başlamayayım. Yine ilk günkü heyecanı yaşattı bana. Okumaktan bıkmayacağım tek seri. Herkese tavsiye ederim :9
Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..
Biraz kırgın..
Biraz da kirletti sensizlik beni!
Nasıl iyi olunur henüz öğrenemedim ama
“İyiyimler” yamaladım dilime.
Tedirginim aslında, seni unutuyor olmak,
Hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatırlayamamak korkutuyor beni..
Gel diye beklemiyorum artık,
Hatta istemiyorum gelmeni..
Nasıl olduğun konusunda ufacık bir merak yok içimde.
Arasıra geliyorsun aklıma, banane diyorum
Benim derdim yeter bana banane!
Alıştım mı yokluğuna?
Vaz mı geçiyorum, varlığından?
Tedirginim aslında,
Ya başkasını seversem?
İnan o zaman seni hayatım boyunca affetmem..
Bilmem, Tanrım, beni yaratırken neydi niyetin,
Bana cenneti mi cehennemi mi nasip ettin;
Bir kadeh, bir güzel, bir çalgı bir de yeşil çimen
Bunlar benim olsun, veresiye cennet de senin
Tuvaline baharı giydiren ressamın fırçasından üşüyorum. Şimdi görsen bulutların kıvrımları bile ruhumu resmediyor. İçimdeki sessiz çığlıkla seni bekliyorum. Biliyor musun, hangi dilde konuşsam bütün sözcükler seninle bitiyor.Sesin kulaklarımda hala, mırıldandığın şarkılar dilimde. Ah, içimi darmadağın eden... Ruhumda açtığın girdapları gözyaşlarımla dolduruyorum senin için. Sor bulutlara, yüreğimi gözyaşlarımla nasıl doldurduğumu, yokluğunla nasıl boğulduğunu bedenimin!