belo belo
@belobelo
¤ İyi şeylere çabuk alışırım.
160 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Olimpiyat resmi sayfasına: " Başarı elleri cebinde gelmeyecektir" yazıp, eli cebinde madalya kazanan milli sporcumuz Kıdemli Başçavuş Yusuf Dikeç....🇹🇷
belo belo
Tam karizma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zenginlik insana ait bir şey olmalıdır, insan ona ait olmamalıdır.
belo belo
Selam nerelerdesin kac yıldır haber alamiyoruz senden iyi misin
Müna, otuz beş yaşında, dört çocuk annesi bir İslâm kadınıydı. Suriye’den Suudi Arabistan’a çalışmaya giden Abdurrahim, olaylar başladıktan sonra aileden geride kalan kız kardeşi Müna’yı gün aşırı arardı.
Esed güçlerinin saldırılarının, Müna’nın yaşadığı Humus’un Bab-ı Amr bölgesinde yoğunlaşması üzerine Abdurrahim Müna’yı daha sık aramaya başladı.
Abdurrahim yine bir gün Müna’yı aramıştı ki, kardeşi telefonda ağlıyordu. Abdurrahim o gün sokaktan gelen mermi sesleri arasına karışan Müna’nın ifadelerini anlamakta güçlük çekti. Sadece şunları duyabildi: “Kardeşim! Enişteni tutukladılar, ekmeğimiz yok, çocuklar çok aç, öğle oldu hala ağızlarına bir lokma ekmek koyamadılar.” Bu ifadelerden sonra hat düştü. Görüşmenin ardından Müna, çocuklarına ekmek bulabilmek için sokağa çıktı. Fakat, geri dönmedi, dönemedi. Olaydan birkaç gün sonra Müna, Bab-ı Amr beldesi bahçelerinden birinde ölü olarak bulundu. Çocukları için satın aldığı ekmeği koynunda muhafaza ederken, saklandığı bahçede göğsüne isâbet eden bir kurşunla şehid oldu. İnnâ lillâhi ve
innâ ileyhi râciûn.
Çaydanlık beklemekten sıkıldı ey Müna!! Humus Mekdus’u (bir yöre yemeği) tabakta kaldı!! Ve evlatların... Hala orada seni bekliyorlar: “Söz bir daha ‘açız’ diye ağlamayacak, ‘acıktık’ da demeyeceğiz, yeter ki sen dön anne!” diyorlar.
Sen ey Müna! Kirletilen bu dünyaya bir daha dönmeyeceksin fakat Humus’ta hazırlamak isteyipte hazırlayamadığın o sofrayı, yavrularına Cennet’te ikram edeceksin inşaallah.
belo belo
:'(
Öncelikle yazarın oldukça kapsamlı bir çalışma ortaya koyduğunu belirtmem gerekiyor. Aynı zamanda gerek fiziksel gerekse ruhsal olarak oldukça yorucu bir çalışma yapmış; birçok insanın adını bile anmaya çekindiği bir konuda büyük bir emek vererek bu önemli eseri ortaya çıkarmış. Kendisine teşekkür etmek gerekiyor.
Çalışma kapsamında, mağdurlar, cezaevi memurları, psikologlar, nörologlar, ilahiyatçilar, avukatlar ... ile görüşülmüş. Cezaevinde hükümlüler de görüşülmeye çalışılmis ancak hükümlüler buna olumsuz yanıt vermiş.
Kitapta mağdurların anlattıklarını okudukça insanın kendisini kötü hissetmemesi ve yaşanılanlardan tiksinmemesi imkansız gibi gözüküyor. Bunlara birkaç örnek vermek gerekirse: Öğretmenin kendisine süt vermesinden korkan ve sonunda babasının sütünü içtiğini ve bundan dolayı da süt içmek istemediğini belirten mağdur, arkadaşlarına artık yatarken kot pantolon giydiğini çünkü babasının bunu zor açabilecegini olağan bir durummus gibi anlatan mağdur, abisi tarafından defalarca tecavüze uğramasına annesinin abin genc ihtiyacini gidersin veya babasının uyguladığı istismara annesinin babandir yapar cevaplarını alan mağdurlar, babasından hamile kalıp bunların dogumlarini annesinin yaptığı mağdur, dedesinden istismara uğrayan mağdur, annesinden istismara uğrayan mağdur, kendisine tecavüz eden babasının mahkemede 'o benim meyvem onun ilk tadına ben bakacağım tabiki' savunmasına konu olan mağdur, babaları tarafından istismara uğrayan dört kardeş, babaları, dedeleri, amcalari, dayilari tarafından istismara, tecavüze uğrayan üç dört veya on üç on dört yaşında kız ve erkek çocukları hatta engelli çocuklar...
Bu liste uzar gider. Biliyorum okuyanlar ağız dolusu küfür ediyorlardir. Bu da normaldir. Elden başka ne gelir ki? Ama gerçekten elimizden sadece bu mu
Koray isimli okura yanıt verildi
belo belo
Acikcasi böyle kitapları okumak dahi istemiyorum ve merak eden alip okur.siz icindeki ornekleri bayagi vermissiniz.inceleme olayini abartmissiniz.olaylari birebir anlatmak yerine icerikle ilgili genel bi sentez yapsaniz daha dogru olurdu.