Zamanın izafiliğini ilk fark eden de Adem'di, o elmayı yemeyecekti. Yine de adına izafiyet diyebilmek için birkaç yüz yıllık bir süreyi, Einstein'ı beklemek gerekti. Zaman alt edilemez, onun önüne geçilemez, insan onu yenmeyi başardığını düşündüğü nadir zafer anlarında bile aslinda sadece baardigin oldu, kapıldı. Kazanmış görünmesine izin verildi. Zaferi, zafer gibi görünen zarif bir boyun eğişti.
Hiç kimsenin ölümü kendine benzemiyor. Ölüm dışarıdan gelen tek şey olduğu için o yalnızca kendisine benziyor, neye benzemek istiyorsa, ne şekilde gelmek istiyorsa öyle geliyor. Öyle olmasaydı örneğin İsa çarmıha gerilmezdi ya da insan olmanın onuruna anlamını verenler yüzükoyun kaldırımlara düşürülemezdi ve dövülerek ve yakılarak veyahut işkencelerden geçirilerek öldürülemezdi.