Yayınevine roman için “Bu kitapta basım hatası var” şikayeti iletilmiş pek çok kez. Nasıl okunacağını bilmiyorsanız evet basım hatası olduğunu düşünebilirsiniz. Kitapta iki ayrı kişiye ait günlük var. Soldaki sayfalar tamamen erkek kişiye ait, sağdaki sayfalar ise tamamen kadın kişisine ait. İki okuma şekli var. İsterseniz sadece soldaki sayfaları okuyarak kitabı bitirip, tekrar baştan sağdaki sayfaları okuyarak tekrar bitebilirsiniz. Ya da zaten eşzamanlı gidiyor. Önce aynı günü erkeğin gözünden sol sayfayı okuyarak, sonra aynı günü kadının gözünden sağ sayfayı okuyarak ilerleyebilirsiniz. Ben bu ikincisini yaptım.
Gerçek kişilere ait günlük olmasa da günlük okumak gerçekten çok keyifliymiş. Günlük türünde olan başka kitaplar bulup okuyabilirim aslında. Yazım dilini ve hikayeleri çok beğendim. Aynı olayları iki farklı insanın gözünden okuyunca bu kadar farklı olmasını beklemiyorsun aslında. Gerçek hayatta da bunun olabileceğini düşünmek insana biraz farklı hissettiriyor.
Benim romanda sanırım en çok takıldığım kısım kadın karakterinin abisine karşı olan fazla saplantısı demek istiyorum ben. Gerçek hayatta da insanların aile bireylerine bu kadar saplantılı olması hep tuhaf gelmiştir. Bu karakter belki gerçek hayattakilerden biraz fazla olabilir. Okurken çok sinirlendim çok gerildim.
Neyse ki bu bir kitaptı ve bitti. Sakince uyuyabilirim.
Yazarın okuduğum ikinci kitabıydı. Samimi ve içten anlatımıyla beni ilk sayfadan itibaren hikâyenin içine çekti. Okurken birçok yerde kendimden izler buldum ve sık sık “Ben de bunu yaşamıştım” dedim.
İstanbul’da bir ilkokulda geçen hikâyede, ablasından kalma önlüğüyle okula başlayan Hasret’in, sınıfın en güzel kızı Özlem’e duyduğu hayranlık ve eksiklik hissi zamanla bambaşka bir hâl alıyor. Bir silgiyle başlayan sahip olma arzusu, Özlem’in en değer verdiği kişiye kadar uzanıyor. Karakterler ve yaşanan duygular o kadar gerçekçiydi ki beni çocukluğuma götürdü.
Kitabı bitirdiğimde içimde hem hüzün hem de tatlı anılar kaldı. Çocukluğun masum görünen kıskançlıklarını ve insanın içindeki eksiklik duygusunu etkileyici bir şekilde anlatan, keyifle okuduğum bir kitaptı. Kalemine sağlık. 
Melike İlgün
Melike İlgün
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yanlışlıkla korsan olmuş fincan meraklısı bir kız...1000Kitap
Kitap arkası özeti okura hiçbir anlam ifade etmiyor gibi göründüğü için çok küçük konusuna değinmek istiyorum müsaadenizle (人 •͈ᴗ•͈)
Tress sıradan bir ailenin sıradan bir kızı ve dükün oğluna aşık. İşe bakın ki dükün oğlu da Tress'e aşık ve evlenme zamanı geldiğinde Tress'e ondan başka kimseyi istemediğini söyleyip taliplerini reddedeceğini belirtiyor. Bunu öğrenen dük ise oğlunu adadan uzaklaştırıp bir gemi yolculuğuna çıkarıyor ve dükün oğlu nam-ı diğer Charlie, hikayenin azılı düşmanı olan Efsuncu tarafından bir talihsizlik sonucu esir alınıyor. Haftalarca kendisinden haber alamayan Tress de gözünü karartıp Charlie'yi kurtarmak üzere denize açılıyor. Denize çıktığı ilk günde ise yanlışlıkla bir avuç avanak korsanın eline düşüyor ve sonrasında olanlar tam bir gırgır şamata anlayacağınız.
Kısacası korsanlarla dolu bir hikayeye hoşgeldiniz! Tress dediğim sıradan bir kız fakat gün geçtikçe kendini daha çok aşıyor ve de sınırlarını keşfetmiş oluyor. Zekasıyla ve pratikliğiyle Tress bize, klasik çaresiz ve beyaz atlı prensini bekleyen, genelde de mucizelerle kurtulan kızların peri masalından ziyade nasıl gerçek bir hikaye oluşturulabileceğini kanıtlıyor aslında. Tabii yine de hikayede fantastik öğeler bulunmuyor değil (◕ᴗ◕✿)
Farkettiyseniz bu hikayede bir terslik var. Her zaman prensesi kurtaran bir prens olurdu ama bu sefer işler tam tersine dönmüş durumda. Yazar alışılmışın dışına çıkmayı planlamış bu hikayeyle ve çok da başarılı olmuş diyebilirim.
Kitap standart boyutlardan bir tık daha büyük ve puntoları küçük ama kısa bölümleri sayesinde beni sevindirmeyi başardı açıkçası. Kitabın birkaç sayfasında illüstrasyonlar da mevcut ki böylelikle karakterleri ve ortamı daha iyi kavrayabilmemi sağladı. İlk defa bir hikayenin yavaş işleyişine rağmen sıkılmadım
cok fazla psikolojik gerilim okumam ama bu gercekten okudugum en iyisiydi. her bolumde nefesimin daha fazla tuttugumu her fark etmemle birlikte gercekten yazilan bakis acisi film cekilmeye uygun her olay gozumde gayet rahat bi sekilde canlandi.inci ve eylulun o karmasik ev arkadasligi iliskisini her okudugumda kafamda onlara “girl, so confusing” editi olusturdum?? ana karakterle ayni bolumu okudugumu gormek beni mutlu etti ama etik konusu biraz kafami karistirdi, bu da eylulu bence komplex ana karakter kategorine cok iyi bir sekilde koyar ve ben komplex ana karakterlere bayilirim. Sezin’imin 5 kitabini da okudum ve bu benim icin on dun onceki kiz ile ayni derecede mukemmelikte ve bence kesinlikle bu tarzda yazmaya devam etmeli cunku bu ilk psikolojik gerilim kitabin olmasina ragmen baslangica gore cok cok cok iyi!!! 🩷
Okuması zordu ama bitirince ben ne okudum be böyle dedim. Kanal 7'de yayınlanan gündüz hint filmleri ahhaaahhhaaaa dumdabada dumba dum gibi sevimli jenerik kafamda döndü diyemeyeceğim. Sonu berbattı. Ama kast sistemi bir ailenin yıkılışını çok sağlam anlatmış. Ikiz kardeşlerin geçmis ve günümüz arası anlatısı ile başlıyor kitap. Hiç sevmiyorum zaman atlamalı kitapları ama gelip beni bela gibi buluyorlar. Hindistanın bağımsızlık sonrasında yeni düzene geçişin orda yaşayan (gene kast sistemi ne anladın Yurdagül ha ingilizler gitti) bir aileyi param pörçük edişini okudum. Adaletsizliğin bu kadar derin anlatılışını beğendim ama. Turşu fabrikasını okurken resmen burnuma turşu kokulari da gelmedi değil çok ilginç bu kitabi sanırım hep hatırlayacağım.
İş İlanı: Acımasız Kötü Adama Kişisel Asistan Aranıyor1000Kitap
Evet, yeni bir gün, yeni bir kitap dostlarım. Şimdi ne yalan söyleyeyim, bu roman sırf adıyla beni cezbetmişti. Üstüne benzer konulu bir webtoon serisi de okuduğum için haliyle belli bir beklentiye sahiptim. Ama size tavsiyem şu: Okumaya başlamadan önce öyle aşırı bir beklentiye girmeyin. Zira hem devam kitabı geleceğinden serinin ilk kitabı olması gibi bir durum söz konusu hem de biraz klişe bir içeriğe sahip. Kötü demiyorum elbette ama tüm bunların bilincinde olursanız sizin hayrınıza olur. O zaman yavaştan daha detaylı yorumlarıma geçiyorum. Önce konusu elbette:
Evangelina Sage, kısaca "Evie", ailesinin sorumluluğunu genç yaşta üstlenmek zorunda bırakılan genç bir kız. Evet, bırakılan. Annesi ve abisi seneler önce vefat etmiş, babası ölümcül bir hastalığın pençesinde gün be gün yitiyor ve bakması gereken küçük bir kız kardeşe sahip. Yani evde eli iş tutan ve ekmek parası kazanabilecek tek kişi kendisi.
Ama Evie diğer insanlardan biraz farklı biri. Çoğunlukla diğerleri tarafından saf, salak ve işe yaramaz olarak görülüyor. Ne kadar haklılar, kararı size bırakıyorum. Yine de bu durum, çevrenizdeki insanların size kendinizi ne kadar yetersiz hissettirebileceğinin ve gerçek potansiyelinizi kullanmanıza nasıl engel olabildiğinin çok güzel bir örneği bence. Romanı okuyunca dediğimi daha iyi anlarsınız diye düşünüyorum.
Evangelina son işinde de bir takım sorunlar yaşayıp ayrılmak zorunda kalınca mecburen yeni bir meslek arayışına giriyor, yoksa aç kalacaklar. Bu arada bunların yaşadığı ülkede son on yıldır kötü işler yapan ve kralı kızdıran, adı çıkmış bir "Kötü Adam" var. Bu arada gerçekten de ona Kötü Adam diyorlar.
Neyse, bizim şanssız kızımız da bir gün kimsenin gerçek adını, kimliğini ve hatta dış görünüşünü bile bilmediği bu acımasız katile denk gelmiyor mu?