Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Gerçek tıpkı ışık gibi,insanın gözünü kör eder.”
Serdar ZAMAN
Sıla Zaman
Gerçek bir nurdur kimi insana
Gönül köprüleri kurar Tunadan Viyanaya
Bazen bir tebliğ bazen hakikattir anlayana
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Düşman Tuna'yı atladı Karakolları yokladı
Osman paşanın kolunda toplar patladı
İyiler güzel amel sahibleri alır mükâfatı
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Osman paşa binler yaşa askerinle
Ben kurbanım gerçeği söyleyen dillere
Bir destan yazdık plevnede malazgirtte
Cenabı Hakkı zikrettik koşuyoruz zafere
Osman paşa Ya Hak diyip vurdu kılıcını
Kendi öldü Osman paşa namı kaldı
Batıl olana Tuna Nehri açarmı kollarını
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Kul Nefsani derki fatihalar okuyalım
Şanı büyük o zaferlerimizi bizlerde analım
Hak yoldan gerçekten ayrılmayalım
Sıla Zaman
Gerçek bir nurdur kimi insana
Gönül köprüleri kurar Tunadan Viyanaya
Bazen bir tebliğ bazen hakikattir anlayana
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Düşman Tuna'yı atladı Karakolları yokladı
Osman paşanın kolunda toplar patladı
İyiler güzel amel sahibleri alır mükâfatı
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Osman paşa binler yaşa askerinle
Ben kurbanım gerçeği söyleyen dillere
Bir destan yazdık plevnede malazgirtte
Cenabı Hakkı zikrettik koşuyoruz zafere
Osman paşa Ya Hak diyip vurdu kılıcını
Kendi öldü Osman paşa namı kaldı
Batıl olana Tuna Nehri açarmı kollarını
Büyük Osman paşa askerinle binler yaşa
Kul Nefsani derki fatihalar okuyalım
Şanı büyük o zaferlerimizi bizlerde analım
Hak yoldan gerçekten ayrılmayalım
"Sen bakma benim bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma, ben çok gülerim. Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlayamaz..."💙
| Cemal SÜREYA |
Umut DenizindeŞiir
Derdimiz yok değil mi?
Tertemiziz değil mi?
Ellerinizi çekin kirli günahlarınızdan,
umutlarımız hâlâ aklın ve vicdanın elinde.
Günahımız kendimize,
derimiz zehirli belki.
Ama kimsenin hayatını karartmadık,
umudumuz hâlâ dimdik ayakta.
Çaldığımız bir türkü mü vardı?
Dinledik biz de.
Allah’a isyan etmedik ki,
ruhumuz temizdi yine de.
Adalet deyip içtiğiniz yeminler,
haramla ördüğünüz saraylar...
İnsanlığın üstüne attığınız yükleri
bir gün taşıyamayacaksınız.
Bu denizde büyüdüm ben.
Çocukluğumu anlatamam;
umudun içinde açan bir papatya gibiydi,
ihanetin ortasında ezilen.
Nasır tutmuş ellerim var,
hasımların arasında büyüyen.
Gel otur yanıma,
belki anlarsın dilimden.
Ateşten geriye kalanlar kül olup rüzgarla savrulur ve sonsuzluğa karışırmış. Geçmişe dair her şeyin duvardan duvara savrulduğunu hissettim, etrafta alevlerden bir iz yoktu ama ben cayır cayır yandığımı hissettim.