Boş bir duvarı izleyerek, çekirdek çitliyorum ve hayatı sorguluyorum. Çekirdek bitince de, günün üçüncü kahvesi ile dertlenebilirim. Hava çok sıcak, insanları en az düzeyde seviyorum. Tahammül seviyem sıfır ve ben biraz daha duvarı izlemeye devam edersem, var olan aklımı da kaçırıp kendimi Nietzsche'nin hakikatin kollarına atacağım. :'D 😛