Merhabalar herkese size inanılmaz bir kapağa ve baskıya sahip bir kitapla geldim yurtdışında da ilk yayınlandığı andan beri çok sevilen bir kitap. #abporanek 'den #karanlığındurduğuyer orjinalinden okuyacaktım neyseki baskı kalitesi korunarak türkçeleştirildi. #cevizinseçkisi seçki grubunda bu ay bitkiler ön planda ve bitkili kapağıyla iyi bir seçenek oldu.
Liska bazı sihirli yeteneklere sahip, bu da köyünde dikkat çekmesine sebep oluyor. Sihirli ruhları, cinleri, iblisleri görebiliyor ve bu özelliğinin özellikle annesini sıkıntıya soktuğu ortada. Köylerindeki gündönümü şenliğinde sihirli bir dileği yerine getiren çiçeği bulmak için herkesin kaçındığı ormana giriyor. Çiçeği buluyor ama çiçekle birlikte keşfetmemesi gereken bir yeri de keşfediyor. Ormanın koruyucusu iblis Leszy ile anlaşma yapıyor: 1 yıl boyunca ona hizmet ederse dileğini gerçekleştirecek.
Slav mitolojisi ve halk öykülerinden esinlenilmiş inanılmaz zengin bir okumaydı. Ben Rus mitolojisini çok fazla sevmem ancak bu kitapta işleniş şekli, bir fantastik kitaptan beklediğim şekildeydi tam olarak. Ve atmosfer, atmosfer, atmosfer; kitap tamamıyla bundan ibaret. Okurken resmen oradasınız; ormanda, kuytu gölgelerde ve sihirle iç içesiniz, resmen yaşatıyor. Gerçekten de Poranek anlatıldığı kadar varmış. Tek sorun, @guardianyayınları tamamen Wattpad odaklı bir yayın. Acaba yazarın diğer kitaplarını da satın alır mı? Almamış ise mutlaka bir yayın tarafından acilen kapılmalı. Ya da Guardian kendisi kapsın çünkü harika baskı yapmışlar. Bazen diyorum, Türk yazar harici çeviri kitapların da iyi baskıya ihtiyacı var diye. Türkçe Wattpad içerikleri inanılmaz iyi baskılarla basılırken biraz haksızlık oluyor çevirilere, bir çok yayınevi çok iyi kitapların haklarını alıp maalesef düz basıyor. Daha çok süse ihtiyacımız
Okumaya başlarken bu kadar akıcı olacağını düşünmüyordum su gibi aktı sanırım iki günde bitirdim. Ve inanılmaz şifalandığıma inanıyorum. Çoğu cümle ve bakış açısında 'yaa bunlar hep bize büyüklerin nasihat ettiği dinimizin öngörüp bizden istedikleri'dedim.Öyle olunca bir kez daha sevdim kitabı.İhtiyacım yok diye düşünülmemeli, hatta ben eşlerle birlikte okunulmasını isterim açıkçası.Allah'ın esmaları ile hayatımıza neler tecelli eder? Zihin ve bilinçaltı ile yaşamak arasında kalmış bir beden taşıyoruz belkide farkında değiliz.Kendini okumak isteyen birbirini tanımak isteyen eşlere tavsiye ederim .
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ütopya mı? Emin misiniz?
Güneş Ülkesi, yazarın kusursuz bir toplum hayalini anlattığı bir ütopya olarak kabul edilse de ben kitabı okurken birçok noktada bir distopyaya daha yakın hissettim. Elbette beğendiğim yönleri de oldu. Özellikle insanların fiziksel sağlıklarına önem vermesi, sporun günlük yaşamın doğal bir parçası hâline getirilmesi ve beden eğitiminin ihmal edilmemesi oldukça değerliydi. Sağlıklı bireylerden oluşan bir toplum fikri bana göre kitabın en güçlü yanlarından biri.
Ancak kitabın ideal olarak sunduğu bazı düzenler beni rahatsız etti. Öncelikle eş ve aile kavramının neredeyse tamamen ortadan kaldırılması dikkat çekiciydi. Herkesin herkesle eş sayıldığı, çocukların belirli anne ve babalara değil topluma ait kabul edildiği bir sistem bana sıcak ve insani gelmedi. İnsanların kurduğu özel bağların, aile olmanın ve bir kişiye ait olma hissinin görmezden gelinmesi, toplum adına bireyin duygularının feda edilmesi gibi hissettirdi.
Benzer şekilde özel mülkiyetin tamamen kaldırılması da sorgulanmaya açık bir konu. Çok büyük servet farklarının olmaması olumlu görülebilir; ancak küçücük bir evin, kişisel bir alanın ya da sadece insana ait olan bir şeyin bile bulunmaması bana göre özgürlüğü azaltan bir durum. İnsan bazen sadece kendisine ait bir köşe ister.
Kitapta insanların ne zaman ve kimlerle birlikte olacağına kadar uzanan bir denetim anlayışı da bulunuyor. Beraberliklerin bireysel tercih ve duygulardan çok toplumsal kurallarla belirlenmesi, hatta kadınların istek ve arzularının ne olduğu üzerinde yeterince durulmaması beni rahatsız etti. Bazı bölümlerde kadınların birey olmaktan çok toplumun ortak kullanımına sunulmuş kişiler gibi ele alındığı hissine kapıldım. Günümüz değerleri açısından bakıldığında bu yaklaşım oldukça sorunlu görünüyor.
Bir başka dikkatimi çeken nokta ise
Normalde benim güvenli alanım soft romantik kitaplardır. Gerilim ve korku dalındaki filmleri dahi sevmem. Bu kitap, “gerilim” adı altında pazarlansa da ben açıkçası çok gerilmedim. Belki de gerilim kelimesine yüklediğim anlam kitap söz konusu olduğunda farklı bir karşılık buluyordur.
O yüzden ilk “gerilim” kitabım. Şans vermek istedim ve şimdiye kadar bu alandan uzak durduğum için ÇOK PİŞMANIM. Not konusunda gönlü bol biri olduğum söylenebilir, bu kitaba 10/10 versem bile yeterli olmayacak bana yaşattığı duyguları ve şaşkınlığımı yansıtmak için.
Normalde ortalamanın üstünde bir zekam olduğuna inanırdım ama bu kitabı okurken tam bir APTAL gibi hissettim.
Siz de kendinizi çok zeki sanıyorsanız poponuzu yere indirmek için bu kitabı okuyun.
Ve inanılmaz keyif almak için.
xoxo
Vera
Katil her zaman koca mıdır?
Kocamın Karısı benim için tam anlamıyla sürükleyici bir okuma oldu. Daha önce aynı yazarın Taş Kağıt Makas kitabını okumuş ve ona da hayran kalmıştım. Bu kitapta da yine beni şaşırtmayı başardı.
Ben ters köşeleri bol, okurken sürekli tahmin yürüttüren ama sonunda bütün tahminleri boşa çıkaran hikâyeleri çok seviyorum. Sayfalar ilerledikçe “tamam, artık çözdüm” dedim ama her seferinde yeni bir detayla fikrim değişti. Sonunda ise yine şaşkınlık yaşadım.
Alice Feeney’in en sevdiğim yanı, gerilimi son ana kadar koruyabilmesi ve okuru sürekli şüphe içinde bırakması. Eğer siz de psikolojik gerilim ve beklenmedik finallerden hoşlanıyorsanız, bu kitabı gönül rahatlığıyla tavsiye ederim. Benim için yine çok keyifli ve akılda kalan bir okuma deneyimiydi.
10/10
Beğendi
·2026 8. kitabı
Kitap bitti ben de bittim. İlk kitaptaki o kelime tekrarları yersiz betimlemeler sıfıra indi. Olayları okurken ya bu da aklına gelmez dediğim her şey yazar tarafından kaleme alınmış. Müthiş bir kurgu. Son elli sayfada hıçkıra hıçkıra ağladım. Yersiz kullanmadığında betimlemeleri inanılmaz iyi. Diyecek başka sözüm yok fevkalade
