"Deliliğini ilan etmek ('ben deliyim', 'ben çılgınım', 'aklımı kaçırmışım') Kathy'nin sık yaptığı bir şeydi ama ben ona hiçbir zaman inanmadım. Yaşadığım türden bir karanlığı yaşadığına inanmayacağım kadar sık ve kolayca gülüyordu. Kendiliğindenliği, bir hafifliği vardı Kathy'nin: Yaşamaktan zevk alıyordu ve hayat onu çok eğlendiriyordu. Öyle olduğunu söyleyip durmasına rağmen hayatımda gördüğüm en deli olmayan insandı. Yanındayken kendimi çok daha aklı başında hissediyordum."
Sayfa 48
Bazı şeyleri kabulleniş hızım:Alıntı
"Burası hapishane mi?" diye sordu kız.
"Hayır akıl hastanesi."
"Ben deli değilim ki."
Kadın güldü.
"Hepsi öyle der."
"Peki öyleyse deliyim..."
Deli gibiyim ama deliyim diyemiyorumDuygu ve Düşünce
Neden bu kadar asi ve suskun olduğumu anlamıyorum. Kendimle ne güzel felsefe yapıyorum. kuran kerim ayetleri tartışıyorum kendimle. Yazdığım şiirleri eleştiriyorum kendi kendime. Sohbet ettiğim kişiler yanlış yapınca hatayı kendimde bile arıyorum. Ama iş başkası ile tartışmaya gelince iki kelimeyi yan yana koyamıyorum. Psikolojik dediler eyvallah. Tedavi ol dediler yaptım ama bir türlü ben haklıyım ben de insanım kelimelerini bile diyemiyorum birine karşı. Bu durum beni hastanelik edecek diye çok korkuyorum. Sabır desem değil. Kahır desem değil. Ne bu gamsız gibi takılıp gam içinde kalmak artık.
Ben deli miyim? Belki de deliyim. Dünyada deli olmamak elde mi?
