Bence artık romantik/romantik komedi türünde gerçekten bir şeyler hissederek okuduğumuz, karakterleri tipleme gibi durmayan ve onları anlayabildiğimiz kitaplar az bulunuyor. Ama bu kitabı gerçekten beğendim. Kusursuz değildi ama çok içime sinerek sevdim diyebiliyorum. Karakterlerin özellikleri,yaşları, kitabın geçtiği mekanlar gibi detaylar kitabı daha da güzelleştirmişti. Eskiden arkadaştan aşka temalı kitapları sevmiyorum zannediyordum ama Tatilde Tanıştığımız İnsanlar ve bu kitaptan sonra değiştirdim fikrimi baya seviyormuşum. Kapağı da lokuma benziyor zaten kız neşesi
Bence bana en çok bir şeyler katan kitap oldu. Gerçekten kitap okuduğumu bana hissettiren duygusal bir kitaptı. ok iyiydi. Bunu sevdiğim için "Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe" kitabını da çok beğendim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Okuduğum en güzel kitap diyebileceğim bir kitap. Yazarın dili ve kitabın konusu bir araya gelince ortaya harika bir eser çıkmış. Bence her yaştan kişinin okuyup sevebileceği bir kitap. En sevdiğim karakter net Flippo. Okumasam çok şey kaybedeceğim bir kitap oldu.
Bence pek güzel bir kitap değildi. Yazarın anlatım dili böyle bir kitaba basit kalmış. Konu iyiydi am yazar işleyememiş diye yorumladım. Pek akıcı değildi. Sonu da daha farklı olabilirdi.
Matt Haig’in kalemiyle bir kez daha vedalaştım. Yazar, ruhun giydiği farklı bedenleri ve hayatları birer elbise gibi denemeyi yine çok seviyor. Metin, su gibi akıp giden bir nehir; ancak o nehrin asıl girdabı ve heyecanı son yüz sayfada gizli. Bu eser, sıradan bir olay örgüsünden ziyade, insanlığın o kadim ve parıltılı rüyasını -sağlıklı ve upuzun bir ömrü- mercek altına alıyor. Ve o rüyanın arkasındaki devasa gölgeyi fısıldıyor: Ölümsüzlük gibi uzun yaşamak, aslında mutlak bir yalnızlıktır. Kitapta Shakespeare’in trajik yankılarını, Montaigne’in bilgece dokunuşlarını görüyoruz. Kurgunun zayıflığına inat, satır aralarından sızan o derin felsefe ruhuma fazlasıyla sirayet etti. Gövdesi zayıf ama gölgesi derin, hayata dokunan bir eser bence. Tavsiyedir.
Bence bu seri bir kitap olmalıydı. Ama 2. kitabı okumadan konuşmak istemiyorum. belki de severim ama mutlu bir sonla biten tek bir kitap beni daha mutlu ederdi.
