Çocukluğuna inmek değil, çocukluğundan çıkmak zorundasın: Başarısızlıkların faturasını geçmişe kesmek geçici rahatlama sağlar ama iyileştirmez. Geçmişte yaşananlar senin suçun değildi ama o yaralarla ne yapacağın tamamen senin sorumluluğundadır. Geçmiş ölüdür; sürekli neden böyle oldu diye sormak kurban psikolojisine hapseder. Artık kendi kendinin ebeveyni olmalı ve "direksiyon bende" demeyi öğrenmelisin.