Yıllar önce, İstanbul aşkıyla okuduğum iki büyülü eserdi Boğaziçi Yalıları ve Boğaziçi Mehtapları. Itrî'nin nevâkârını dinleyip, satırların altını renkli kalemlerle çizerken, boğaziçinin munîs dalgaları, musiki ile yazı arasındaki berzahtan geçip ruhumun sarnıcına dökülüyordu. Sular dalga dalga zamanı kıyıya devrediyor, Yahya Kemal'den mısralar, Huzur'dan satırlar kâh ikindinin o erguvanî ahengi, kâh gurubûn zerrîn vedasıyla derinleşen muhayyileme nakşoluyordu.
Abarttım mı? Hayır. Üşenmedim, kaktım Boğaziçi Mehtaplarını elime aldım. Pembe kalemle altı çizilmiş bir satırı okudum: "Geçmiş bir zamanı anlamak için bize belki ilmimizden ziyade cehlimiz yardım edebilir." Câhilâne bir heves miydi ilk paragrafta yazdığım şeyler? Belki, ama heyecanı 15 yıl sonra bile bende kalmış.
***
Hastalık derecesine varan titizliğini biliyordum Abdülhak Şinasi Hisar'ın. Yazı hayatında da titiz olduğunu elbette işitmiştim. Bu kitabında yazı konusundaki titizliğini hissedebildim. Özellikle yazı yazmanın ciddi ve yorucu bir iş olduğunu defalarca vurgulamış.
Hisar'a göre elbette okumam da ciddi bir iştir a ama onda ruba cazçpmgelen bir yön de vardır
"Evet okumak, bazen muhakkak çalışmaktır. Fakat her zaman çalışmak mıdır? Tecrübelerime göre okumak çok kere çalışmak sayılmaz. Okumak, bilhassa bir faaliyet değil bir mutavaattır."
"Tiryaki, yeni sigarasını, bitmek üzere olan sigarasıyla yaktığı gibi, o da, elindeki kitabın bittiği dakikada yeni bir kitaba başlamak ister. Okumak, bir iptiladır."
***
Son olarak kitaptaki yazıları derleyen bir garip adamdan bahsetmek istiyorum: Necmettin Türinay. Öğrenciyken Ankara Kocatepe kitap fuarında tanışmıştık kendisiyle, çay ve kurabiye ikram etmişti. O zamanki munis tavrını çok sevmiştim. Nasıl bir okuyucu olduğunu gözlerinden
kıymet-bilir nezaket ehli Hüsnü Hamuş Hocamdan..
Aylardan temmuz
Bedbahta ma'ruz
Nesi varmış acaba?
Koymuş kapıya devlet baba
Bilemeyiz oğul haber verildi bu sabah
Kime esef edeyim hem-hali vah vah!
Bir derman yokmu verin...Nerede Hak?Hüda tiz ol!
Geçikirse her dem zalâm hakkaniyet beklemeyin zira yol
Hem uzun hemde meşakkat...
Ey Hüda cevr-ü cefa vechine fer
Ya Muktedir garib-ül gurabaya zafer
Sağımda evlad-ü-iyal solumda terk-i diyar-ı şecere
Gam keder iliklerde Eyyûb'a tenvir bi-çare
Hani çoktan gömülen yazgının hortlayarak
El-aman desem kimse semte uğramaz batacak
Ab-ı çeşmim kar-ı cânımda
Boğuluyordum müteveffayı bütün figanımda
Sormayın derdimi bitmez tükenmez ana râci
Düştü artık bize"La ilahe illa ente sübhaneke..."faci
İhtiyar etti zulmete seferi
Uçtu mânend-i kevkeb-i defteri
Çok mu idrak edemem dehşetli hâl-i mazlemde
Fakir Yusuf-veş verâ-yı âlemde
Vâkıa bendemi hüzün bilakis levh-i mahfuzdaki kalem
Mahmurluğum üzerimde lakin kalû-belâdaki malem
Kah olur kör kuyulara çarpar resmim