Sosyalleşme enerjimi birkaç saatte tüketip yuvama döndüm artık sessiz sakin birkaç gün geçirmek istiyorum ama o şans bende varmı tabiki yok 🙃.
Reklam
Memiya yasısın??1000Kitap
Bugünümü anlatmak istiyorum. Çünkü neden olmasın? Sabah kalktım, çamaşır makinesi çalıştırdım, kahvaltı yaptım (karışık tost ve limonlu ice tea) makineyi boşaltıp kıyafetleri astım. Sonra biraz yatakta takıldım. Hazırlanıp dışarı çıktım. Merkeze gittim. Kuaföre gittim yüzüm gözüm açıldı kuaförden çıkarken dertlerimden arınmıştım. Ayakkabıcıya gittim. Hafif topuklu ayakkabı baktım. 36 numara ayakkabı tam olmadı kalıp koyarsak içine olur dediler tamam dedim. Normalde iki tane ayakkabı alacaktım bi tane alıp çıktım. Hayal kırıklığına uğradım. Neysee sonra müjde siyah ince dizaltı çorap aldım. Parka gittim sevdiğim salıncak doluydu spor aletlerine gittim. Spor aletlerine bindiğimi gören çok tatlı minnoş bi kız çocuğu geldi (maşallah maşallah) o da spor aletlerine binmeye çalıştı. Birine çok güzel bindi hatta. Dedesiydi sanırım yanındaki. Bisiklete bindiğimde bisiklete bindi bende bineyim dedi. Dedesi olmaz sen binemezsin dedi. Çok tatlı bi kızdı. Sadece gülümsedim kıza. Sonra salıncağa bindim. Sallanırken yanıma bi kız gelip beklemeye başladı. Bineceksen ineyim dedim. Evet binicem dedi. İndim kenarda oturdum telefona baktım. Ders çalışmam lazım dedim kendi kendime.. sonra yurda döndüm. Yemek yedim, üstümü değiştirdim ve ip atlayıp yürüyüş yaptım. Odaya geldim şimdi elimi yüzümü yıkadım. Siyah kil maskesi yüzümde ve yatakta oturuyorum. Yarın finallerim başlamış oluyor ama ben daha ders çalışmadım. Ders çalışmaya alerjim var diye diye yeni bi alerji çeşidi ürettim sanırım.. yurtta benim gibi olan biri daha yok bence.. vardır da bi ben etmez!! Neysee buraya kadar okuduysanız helal olsun ne diyeyim?
2026'
Bir kaç cümle yazmak istiyorum bugün kitap incelemesi değil de hayat incelemesi yapar gibi:)
Yaklaşık 2 milyon öğrenciyle bugün hayatımızın 3 saate sığdırıldığını izleyip geldik. Koca bir yıl ve hastalığa yakalanmamamız, insani alışkanlıklarımızı durdurmamız gereken 6 saat...
Bu yıl size neler verdi ya da sizden neler aldı bilmiyorum ama bazıları için kolay gelmiş geçmiş olsa da bazılarını psikolojik açıdan çok etkileyen bir yıldı bence. Bende o etkilenenlerden biriyim. İnsan diyor ki fedakarlık yaptım ama olmayınca da diyor ki acaba eksik mi yaptım..? Tabii ki her şey kolay olsaydı ulaşmak istediğimiz hedeflerimiz olmayacak olurdu. Ama insanların emeğinin karşılığı kesinlikle böyle ödenmemeli. Bu sadece bir üniversite sınavı olmaktan çıktı artık psikoloji sınavı, bilinç sınavı, sabır sınavı oldu. Bir yıl boyunca çekilen vicdan azaplarının, ağlamaklı geçen günlerin haddi hesabını kim verebilir..?
Belki de abartıyorum bilmiyorum. Ama ister istemez insan sorgulamaya geçiyor. Bu yıl çok sorguladım. Sistemi sorguladım, geleceğimi sorguladım, sınav senaryoları zihnimde döndü durdu...
Tabii bir de şu var: 'dünyanın sonu değil' evet kesinlikle değil ama öyleymiş gibi davranılmıyor mu sizce de..? Dünyanın sonu değil ama dünyamızın sonuymuş gibi...
Hak ettiğinizi düşünüyor musunuz? Ya da hak ettiğimizi düşünüyorum emin değilim...
Neyse... herkes kendince dertleniyor:')
Bir şekilde iyi ya da kötü bitti umarım gönlümüzdeki bize hayırlı gelir...her şey sizin için yolundadır
Mutlu kalın...
Küçük Bir AçıklamaDuygu ve Düşünce
“Maziden Kalan Okumalar” üzerine bir not 🌺
Yaklaşık 5 yıl boyunca bu platforma giremedim. Telefonumun bozulmasıyla başlayan süreçte, hayatımda yaşanan bazı değişimler ve yoğunluklar nedeniyle hesabımdan uzun süre uzak kaldım.
Yeniden döndüğümden beri “Maziden Okumalar” başlığı altında her gün bir kitap paylaşımı yapıyorum. Bu paylaşımlar, yeni okuyup bitirdiğim kitapların tamamı değil; yıllar içinde okuduğum, bende iz bırakmış kitaplardan yaptığım hatırlamalar, notlar ve yeniden değerlendirmelerden oluşuyor. Ve tabii ki güncel okumalarımda bu paylaşımlarıma dahil
Okuma yolculuğumda biriken kitapları burada paylaşarak hem kendime bir arşiv oluşturmak hem de kitap sevgisimi paylaşmak istiyorum. 📚
Güzel kitaplarda buluşmak dileğiyle… 🌿
İt olana tasma yerine taç takanlara duyrulur: Baya tuzlu oldu (:Hayata Dair
Bugün 2 ölçek mini tartoletlerin yarısıyla çikolatalı kurabiye yapacaktım. Dün akşamdan hamuru hazırlayıp dolaba atmıştım.
Normalde ince tanecikli tuz kullanıyoruz ve ben buzdolabı poşedinde şeker (!) buldum. O an taneciğine göre karar kıldım ve biraz loştu. Tuz olmasının mümkünatı yoktu. Ve damla çikolata koyacağım için normalden az şeker koydum. Hamurun tadına bakacaktım unuttum.
Bugünle birlikte toplam 3.30 saat harcadım. Bizimkilere kahve yapıp götürdüm. Ablamla konuşurken anneme de yemesi için ısrar ediyordum. Kadın yedi ve "Bu ne böyle tuzlu baya?" dedi. Tipiyle şaka yapıp yapmadığını anlamadım. Sonra ablam da ısırdı ve ağzından direkt hafifçe tükürdü. Ve "Haahahaa çok komik tamam, şimdi sıra bende." deyip kahveye bandırdığımı daha ısıramadan baya tuz tadı geldi ve "Ohaa şaka değilmiş. İnanmıyorum bu nasıl tuz olabiliiirr?" ama sona doğru sinirden ağlamaklıyım. "ŞEKER BÖLÜMÜNDE TUZUN NE İŞİ VARDI? BUZDOLABI POŞETİNDE TUZU KİM KOYDU?" diye biraz sinirlenirken bir sıcak bastı, bir tansiyonum düştü anlatamam.
Güldük de baya ama hep sinirden ve öyle böyle yaşanan aptallıktan.
"Sahte meyve tabaklarına benziyor: Biz ona bakıyoruz o bize bakıyor ama yiyemiyoruz. Hoş bu gerçek ama yiyemiyoruz yine de. ><" deyince annemin çözümü "Üzülme ıslatır tavuklara yediririz." oldu. "Bunun yarımını yiyen tavuğun yaşayabileceğini düşünüyor musun, hepsi çöpe. -_-' Ben yapmış olsam bile hiçbir albenisi yok. Sen nasıl yedin anne, delirdin mi?" deyince "Sen ısrar ettin, yemesem üzülecektin." dedi. 🤦♀️ Ben zaten minik kurabiye ve minik şekilde yapmıştım. Tatsın istedim ama tuzlu olduğunu bilmiyordum. İlk tepsi de çıkınca normalde tadarım ama tadasım gelmedi, yemek için hep birlikte olmayı bekledim. 😅😅🤦♀️
Poşet suçlusu annem. Ve ilk onda patladı. Tuzu seven ben bile o kahveden ötürü
Reklam
Reklam