Dilek

Artık hiç kimse olmamak, herhangi biri uğruna kendini unutmak gerekir, hiç değilse bir kez. Ama nasıl? Bunalıtmayın beni.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Başkalarını mahkûm edip de hemen arkasından kendini yargılamamak mümkün olmadığına göre, başkalarını yargılama hakkına sahip olmak için insanın kendisine yüklenmesi gerekir: Her yargıç sonunda kefaret çektiğine göre, ters yönde yol almak ve sonunda yargıç olabilmek için kefaretçi olmak gerekir.
Hepimiz suçlu olduğumuz zaman, demokrasi olacaktır.
Sayfa 95·Kitabı okudu
Bende kutsama yok, af dağıtma yok. Yalnızca toplama yapılır, sonra, “Şu kadar tutuyor. Siz bir sapıksınız, şehvet düşkünüsünüz, yalan hastasısınız, oğlancısınız, sanatçısınız vb.” denir. İşte böyle. O kadar katı. Bu duruma göre, gerek felsefede gerek politikada ben, insanın masumluğunu reddeden her teoriden ve ona suçlu gözüyle bakan her pratikten yanayım. Demek ki ben köleliğin aydın bir yandaşıyım, azizim.
Mülkiyet baylar, bir cinayettir !
Sayfa 89·Kitabı okudu