Dilek
@bendilekk
Dm de değil, yorumlarda buluşalım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkese merhabalar 🌿
Bu bir destek çağrısıdır.
Sizlerden ricam, “Bu kitabı kesinlikle okumalısın” dediğiniz önerilerinizi yorumlara yazmanız.
Yaklaşan doğum günüm için kendime büyük bir kitaplık hediye etmek istiyorum. Bu kitaplıkta sizin iziniz olsun isterim; en güzel hediyem önerileriniz olacak.
🌱 Rica: Lütfen özelden mesaj atmayın, yorumlardan takip edeceğim.
Şimdiden katkı sunan herkese teşekkür ederim. 💚
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar.
Yaşam benim için gittikçe zorlaşıyordu; beden keyifsiz oldu mu yürek de ölgünleşir. Bana öyle geliyordu ki hiç öğrenmemiş olduğum, ama yine de çok iyi bildiğim bir şeyi, yani yaşamayı unutuyordum.
*Neyzen Tevfik’i Anıyoruz*
Neyzen Tevfik Kolaylı (1879–1953), şair, hiciv ustası ve ney icracısıdır. Şiirlerinde ve yazılarında toplumsal yapıyı, iktidarı ve dinî dogmaları eleştirel bir dille ele almıştır. Taşlama geleneğini modern döneme taşıyan isimler arasında yer alır.
Şiirlerinde hem aruz hem de hece ölçüsünü kullanmış, sert ve doğrudan üslubuyla tanınmıştır., 1953 yılında İstanbul’da hayatını kaybetmiştir.
Eserleri:
• Hiç
• Azab-ı Mukaddes
• Derleme şiirler
Neyzen Tevfik’i, aramızdan ayrılışının yıl dönümünde anıyoruz.
Mekanik bir dünya ve özgür insan çatışması..
Edebiyat topluluğumuz için seçtiğimiz kitaplardan biri olan Yevgeny Zamyatin’in Biz adlı eseri, aslında yazarın kendi yaşam koşullarını ve tanıklık ettiği rejimi açık biçimde ortaya koyan bir nitelik taşıyor . Eserin en çarpıcı özelliklerinden biri, distopya türünün ilk örneklerinden biri olarak kabul edilmesi.
Zamyatin, 1884 doğumlu bir Rus yazardır ve Biz’i 1920 yılında kaleme alır. Ancak eser, Rusya’da yasaklanır; ilk kez 1924’te İngiltere’de yayımlanır ve yayımlandığı anda büyük bir yankı uyandırır. Dönemin koşullarını düşündüğümüzde, 1920’ler Rusyası’nı az çok bilen herkes bunun nedenini anlayabilir. Tam da böyle bir rejimde yaşamaya çalışan bir bireyin gözünden, totaliter sistemlerin insanların duygu, düşünce, özgürlük ve bireyselleşme alanlarına nasıl büyük bir set çektiğini net biçimde görürüz.
Kitabın dili oldukça realist ve teknik bir kurguya sahiptir. Beni özellikle etkileyen unsurlardan biri, yazarın saatlere, sayılara ve geometrik şekillere olan takıntısı oldu. Saatler genellikle 14.20, 15.00 gibi kesin zamanlarla verilir; her şey sistematik, düzenli ve matematiksel bir yapı içindedir. Bu düzen, kitabın dünyasının ne kadar mekanik olduğunu güçlü biçimde hissettirir.
Eser, yaşadığı dönemin çok ötesinde bir toplum yapısını kurgular. “Antik Çağlar” ifadesiyle aslında bizim modern dünyamıza gönderme yapılır ve bu modern dünyaya karşı güçlü bir yabancılaşma söz konusudur. Makinelerin, sayıların ve rakamların hüküm sürdüğü bir dünya hayal etmemiz istenir.
Olay örgüsü çok belirgin olmasa da, kitap boyunca karakterlerin içsel yolculuklarına tanık oluruz. Ana karakterimiz D-503, bir başmühendis olarak karşımıza çıkar. Sisteme sadık, kurallara mutlak itaat eden, onları çiğnemekten büyük korku ve endişe duyan biri… Adeta bu distopyanın ideal öğrencisi gibidir.