Uzun zaman basımı olmadığından merakla beklediğim ve aradığım kitabı iki gün önce doğum günümde tesadüfen buldum ve tek solukta okudum. Dili akıcı ve kurgusu çok güzel oturmuş. Kitabın içinde bir bölüm var ki kalbimden vuruldum diyebilirim. Spoiler veriyorum ve bu bölümü burada paylaşmak istiyorum. Okuyun, okutturun!!!
BEN VARIM. DÜŞÜNÜYORUM. VAR OLACAĞIM.
"Benim ellerim... Benim ruhum... Benim göğüm... Benim ormanım... Benim dünyam...
Bunlardan başka ne söyleyebilirim ki? Sözcükler bunlar.
Cevap bu.
Burada, dağın zirvesinde ayakta duruyorum. Başımı göğe kaldırıp kollarımı açıyorum. Bu, benim vücudum ve ruhum, bu bütün araştırmalarımın neticesi. Etrafımdaki şeylerin anlamını bilmeyi dilemiştim. O anlam benim. Var olmanın bir ispatını bulmak istiyordum. Var olmak için ispata ihtiyacım yok, varoluşum için bir onay sözcüğüne ihtiyacım yok. İspat da onay da bizzat benim.
Gören, benim gözlerim ve bakışlarım dünyaya güzellik bahşediyor. Duyan, benim kulaklarım ve kulaklarımla duyabilmek, şarkıların dünyaya armağan ediyor. Düşünen, benim aklım ve benim aklımın yargısı hakikati bulma yolundaki tek ışık. Seçim yapan, benim iradem ve saygı duyacağım tek hüküm, irademin seçimi.
Bana pek çok sözcük bahsedildi; bazıları bilgelik dolu, bazıları yanlış ama içlerinde yalnızca üç tanesi mukaddes: "Ben onu istiyorum!"
Hangi yolu seçersem seçeyim, yolumu gösterecek yıldız benim içimde; kılavuzum olan yıldız ve yolu gösteren mıknatıs taşı. İkisi de bir tek noktayı gösteriyor. İkisi de beni işaret ediyor.
Üzerinde durduğum şu yerin, dünyanın merkezi mi yoksa ebediyette kaybolmuş bir nokta mı olduğunu bilmiyorum. Bilmiyorum ve umursamıyorum. Çünkü burada sahip olabileceğim mutluluğun ne olduğunu biliyorum. Mutluluğumun kendini haklı çıkarmak için daha yüksek gayelere ihtiyacı yok.
“İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir..”Edebiyat
Aytmatov, her hikayesinde kendi kültürünün gerçekliğini ayan beyan okuyucuya sunar. Benim özüm bu... Bozkırım, ormanım, suyum, soğuğum, insanım bu.. Efsaneler yatar her karışında.. Alır, türkü yapar, hikayelerime yol ederim.. Kötü, kötüdür.. İyi, iyidir.. İyiler kahramandır ama güçsüzlükleri de göze batar. İnsandır sonuçta.. Acziyet insan içindir.. Her yolun sonu aydınlık değildir hikayelerinde.. Karanlıklar içinde yol alır kahraman.. İstersen karanlığın içindeki aydınlığı sen görürsün.. Üç beş kişi üzerinden bütün bir halkın özetini koyar önümüze yazar. Kabiliyeti de buradadır zaten.. Kahramanın bile ismi yoktur.. Çocuk... Herkesin içindeki vicdanı simgelemez mi?.. İsim vermemiştir belki de bu yüzden. Çünkü herkesin vicdanına seslenişi farklıdır.. İyinin kötüyle mücadelesinde hep bir ümit vardır.. Beyaz bir gemi.. Hep orada durur.. Ümidin arkası aydınlık mı karanlık mı belli olmasa da vardır ya hep.. İnsanlığın beyaz gemisi.. Gemiye binecek olan kimdir acaba.. Çocuğun hayal dünyasının simgeleri.. İnsanla konuşulamayan her şeyin taşa anlatılıyor olması.. Doğa insanla konuşur, duyabilene.. Doğa, insana yardım eder, kıymet bilene.. Doğa hep kucak açar da insan ne yapar?.. Burası boğazda bir düğüm işte.. İhanet etmek hep insana özgü.. Yıkmak, yok etmek hep insanda.. Maral Ana küsmesinde ne yapsın.. Evladım dediği insan oğlunun hançeri boğazında.. Geriye küçük bir vicdan kalıyor.. Duyabilen, susturabilir mi? Sessizce ölüme gitsen de bir kere uyandırırmışsındır çığlıklarınla dünyayı.. Duyabilen bütün okurlara selam olsun..
Aytmatov çok başka bir yazar.. Dünyayı başka gözle inceleyen bir yazar.. Okumak, satır aralarındaki sırları çözmek gerek.. Keyif alacağınızdan şüphem yok. Aytmatovʼun dünyasına hoş geldiniz.. ;)
Reklam
Plato film Yayıncılık
Puan vermedi
AYN RAND / EGO
Ayn Rand, kurduğu objektivizm felsefesiyle tanınan düşünür-yazar. Felsefesi ve kitapları kendi bireycilik, rasyonel bencillik ve kapitalizm mefhumlarını vurgular. Devletin özgür bir toplumda yasal ama minimal bir role sahip olduğuna inanan Rand sıkı bir minarşisttir
Ana karakterimiz Eşitlik 7-2521; adı yok sadece numarası var ve nasıl göründüğünü bile bilmeyen biri. Kendinden "BİZ" diye bahsediyor çünkü "BEN"lik bilinci yok. Sosyal toplantılar dışında başka mensup grupları ile konuşmak, tercih etme ve kendilerini diğer insanlardan ayıran adlar takmak, işleyen bir kafa ile doğmuş olmak suçtur. Lanetlenmişliklerinden gelen öğrenme arzuları var. Düşünmek en büyük suç, ayrıca araştırmak, herkesle beraber değil de yalnız olarak düşünmeye cesaret edebilmek, farklı olmak, gülümsemek, meslek seçmek, eş seçmek, aşık olmak, şarkı söylemek, yalnız kalmak bir suç. Kendini lanetli olarak görüyor çünkü günah olduğunu bildiği halde içindeki dürtülere engel olamayıp yasak olan tüm bu suçları işliyor. Sistem için bireyin kendisini feda etmesini, robot gibi yaşayan insanlar arasından sadece düşünerek ve sorgulayarak çıkan bir kişinin "BEN"liğinin farkına varmasını ve mücadelesini anlatan güzel bir kitap. Bir anlamda Kollektivizme eleştiri yapılıyor
Biz; bütünün içinde bir, birin içinde bütünüz. Ebedî, bölünemeyen ve tek olan BİZ'den başka kimse yoktur
Büyük Hakikat denen şey şudur; Bütün insanlar birdir, bütün insanların ortak arzularından başka arzu olamaz
Bizim Şehrimiz'de aşırı sevinçli olmak yahut da vücudumuzun sağlığından dolayı memnun olmak da iyi değildir. Çünkü tek başımıza ele alındığımızda bizim hiçbir önemimiz yoktur
Kardeşlerimize bakarken aklımıza gelen yegane kelime korku kelimesi. Yatakhanelerin, sokakların havasında hep korku var. Korku bizim