rümeysa

rümeysa
@benrumey
Öte yandan zihnimin derinlerinde bir ses var, bana sürekli, “bu kadar ihtiyatlı davranırken çok şey kaçırıyorsun,” diyor.
Sayfa 363·Kitabı okudu
Reklam
Bir şey biz ona güzelliği atfettiğimiz için mi güzeldir? Büyük düşünürlerin dünyaları aydınlatanın parlak güneş mi, yoksa güneşle ilişki nedeniyle insan gözü mü olduğu sorusuyla güreştiklerini biliyoruz. Arkaik insan bunun güneş olduğunu, uygar insansa göz olduğunu -şimdiye kadar, herhalde, bütünü yansıttığı ve sanatçı hastalığına yakalanmadığı sürece- düşünür.
Ve biz hâlâ kendimizde görmek istemediğimiz bütün kötülükleri ve değersizlikleri “diğer insana” atfetmeye devam ederiz. Bu nedenle, onu eleştirmemiz ve ona saldırmamız gerekir. Bu durumda asıl gerçekleşen şey aşağılık bir “ruhun” bir insandan diğer insana göç etmesidir. Dünya hâlâ tiksinilen insanlar (bétes noires) ve günah keçileriyle doludur, aynı eskiden cadılarla ve kurtadamlarla dolu olduğu gibi.
arabaya binip Liz’e doğru gitmeye başladığım an gerildim. Bu gerginlik onunla yan yana olacağım için değildi çünkü bu dün­yadaki en kolay şeydi. Hayır, bu kadar umutlu olduğum için gergindim.
düzeltmek için kendi gücünüzü tükettiğiniz şeylere yeni gözlerle bakmak, her durumda hüzün verici oluyor.
Reklam