Athena
@benvekitapaskim
Gerçeklikten kaçıyorum.
Şu anda okuduğu kitaplar
Açıkçası benim için hayal kırıklığı ile biten bir kitap ve seri oldu. Kitabın başı Peri'nin uzunca bunalımıydı. Biraz öyle gerekti diyebiliriz ancak sonrasında Yekta-Peri gelgitleri ile devam etti. Peri ile Bade yakınlaşır gibi oldu ve Bade yapacağını yaptı. Yazarın kalemi çok güzel, akıcı hatta hiç sıkmıyor ancak birinci kitaptaki o şok edici finalden sonra bu kitap sadece ters köşelere doluydu. Sadece ters köşelere dolu olmasının kötü yanı şuydu: kitabı sadece şaşırmak için okuyormuşuz gibi her yerden bir gizem, geçmiş ve bağlantı fırladı. Tam aile sırrı klişesi yaşamıyoruz (yey!) derken çok büyük bir toslama yaşadım. Tekrar bir aile sırrı çıktı. Seride Peri ve Yekta arasındaki aşkın özellikle Peri'nin duyduğu aşkın hastalıklı bir hal aldığı oluyor. Zaten kendisi de böylesine bir sevginin ne olduğunu sorguluyor ara ara. Ama kitabın sonuna doğru tatlı bir hal aldıkları söylenebilir. Bunda birçok konuyu atlatmaları ve iyileşmeleri etkili elbette. Final kısa tutulmuştu, daha çok detay beklerdim çünkü o sondan bir önceki bölüm çok vurucuydu. Kitabın akıp gittiğini inkar edemeyeceğim eğer ters köşelere dolu akıcı bir kitap istiyorsanız öneririm ancak ters köşelerde beklentinizi fazla tutmamanızı söylemeliyim.
Reklam
Hava UyanıyorFantastik
Herkese iyi akşamlar!
Fantastik seriler doyamadığımdan yine bir fantastik serinin ilk kitabı olan #havauyanıyor kitabı ile geldim.
#kitapkonusu
Vhalla sadece bir kütüphaneci çırağıdır ta ki veliaht prensin hayatını kurtarana kadar. Onu kurtarabilecek yöntemleri aktarırken kağıda az miktarda büyü bulaşır ve onun yaklaşık 150 yıldır ortaya çıkmayan hava elementine yatkın bir büyücü olduğu ortaya çıkar. Ama o her zaman büyülerin ve büyücü dünyasının vahşi olduğunu ve onlardan uzak durması gerektiğini düşünerek büyümüştür. O, ya defedilmeyi kabul ederek eski hayatına dönmesi ya da büyüsünü kabul ederek alıştığı hayatı terk etmesi gerekmektedir. Onun kararsızlığı daha büyük şeylere mal olacaktı.
#kitapyorumum
Kitap gayet akıcı ve güzeldi.
Avatar: Son Hava Bükücü'nün yeni sürümü gibi geldi bana. İlk kitapların genel özellikleri vardı. Yani yoğunluk olarak karakterin düşünceleri, o dünyaya adım atması, karakterlerin kendi aralarında etkileşimleri... Tabii ki olaysız değildi. Karakterler - özellikle ana karakter- çok hoşuma gitti. Bence yerinde kararlar aldı - buna kendimi karakter olarak hayal edip karar veriyorum ldöfögl.
Prens Aldrik (veliaht prens) ise en başlarda hiç sevmemiştim ve Vhalla'ya olan davranışlarına sinir olmuştum (Seriyi bitirdim hâlâ en baştaki hareketine nasıl sinir olduğumu hatırlıyorum.) Ama kitabın ortalarına doğru onu da sevmeye başladım ve kitaptaki karakterler arasında en sevdiklerime yükseldi. Kitapta bir ara aşk üçgeni mi olacak diye bekledim ve aslında o tarz bir bölümde okuyoruz sanırım ama tam bir aşk üçgeni oluşmadı. Larel ve Prens Baldair karakterlerini de çok sevdiğimi unutmamak lazım - özellikle Larel.
Büyüler, dört element olayı çok klişe olsa da ana kız karaktere ve erkek karaktere zıt elementler vermemesi hoşuma gitti. Yani erkek
Birinci kitabın yorumunu yaparken Rhysand'ı pek sevmediğimi ancak birçok kişinin sevmediği Tamlin'i çok sevdiğimi söylemiştim. Ve Rhysand hakkında daha çok okumak istediğimden bahsetmiştim ve şimdi okurların Rhysand sevgisini açıkça anlayabiliyorum çünkü Rhysand okuduğum en iyi erkek karakterler arasında ilk sırayı çekiyor diyebilirim. Madem karakterler ile başladık öyle devam edelim. Tamlin gerçekten benim için koca bir hayal kırıklığı olarak kaldı. Kitaba gelen yeni karakterler Azriel, Cassian, Morrigan ve Amren'e çok kolay ısındım ve aralarında en sevdiğim diyebileceğim bir ayrım yapamıyorum. Ama en sonda Amren'e "İşte benim kızım," tezahüratı yapmak istemedim desem yaşan olur. Azriel ve Cassian arasında ise beni merakta bırakan Az oldu. Morrigan ise diğer kadınlar gibi güçlü ama bir o kadar da zorluklara rağmen eğlenceli kalmaya başarabilen bir karakterdi.
Kitabın genel gidişatına ve işleyişine bakınca kesinlikle birinci kitaptan daha sürükleyiciydi. Birinci kitapta 200 300 sayfa kadarı diyarı tanımakla, büyüleyici betimlemelerle geçmişti ancak bu kitapta 50. sayfadan itibaren olaylar silsilesine giriş yapıyoruz. Bu sefer çoğunlukla Gece Sarayı’na ve Velaris(kitapta bahsediliyor) 'e konuk oluyoruz. Oraları okumak ve akılda canlandırmak çok güzeldi.
Feyre bu kitapta da bir sürü sınava tabi tutuluyor ve hepsinde sürekli çabalıyor ve çabalıyor. Geçmişte yaptıklarının ağırlık onu ezerken bile savaşmaya devam etmesi çok güzeldi. Hiç kimseye boyun eğmeden, her şeyi sadece kendi başına başaraması beni ona daha çok bağladı.
Bu kitapta daha çok duygulara yoğunlaşılmıştı ve sonu bence biraz fazla hızlı gelişti. Tam olarak duygulara boğulmuşken bir anda kendimizi savaş meydanında bulduk diyebilirim. Yani son kısmın biraz daha sindirilerek verilmesini isterdim açıkçası. Ama
Yazarın kalemiyle tanışma kitabım olduğundan kitabın konusuna olduğu kadar yazarın kalemine de ilgiliydim. Ancak yazarın kalemi beklentimi pek karşılamadı. Oldukça basit ve betimlemesi az geldi ancak bunun okumayı kolaylaştırdığını da inkar edemeyeceğim.
Kitabın başında olayların çok hızlı geliştiğini düşünüyorum. Daha karakterlerin kim olduklarını akılda tutmaya çalışırken bir anda kendimizi Elemental'de bulduk denebilir. Ama bunun güzel yanı ise ana karakteri Elemental'de birçok zorlukla yüzleşirken tanıyor olmamız oldu.
Karakterlere gelince hiçbir lorda tam olarak ısınamadım hele ki o sondan sonra. Ancak Nova'nın tam gaz arkasındayım. Aralarında en mantıklı olmasa da en haklı kişi bence oydu. Daren'e ilk başta ısınsam da sonda ortaya çıkan sırlar ile o da gözümden düştü ve daha ortaya bile çıkmamışken favorim olan Arın da sondaki o hareketi ile kendini mahvetti bence. Amon'a zaten hiç girmeyelim çünkü ne kadar kitabı okumadan önce kapaklara bakınca en havalı bulduğum lord olsa da - bunun toprak burcu olmamla kesinlikle alakası yok(!) - ilk başından beri nefret toplayan birisi oldu benim için. Sina ise kendi davranışlarında haklı bulduğum bir diğer kişiydi.
Nova hakkında sevmediğim şeyse ciddi olunması gereken durumlarda buna hiçbir şekilde inanamaması oldu sanırım. Muhtemelen fantastik kitaplarının genelinde yazar şaşırılacak yere karakterin şapşalığını koyunca sinir oluyorum. Kitabın başında gerilen ben oluyorum hashsh.
Fantastik türünün ülkemizde yaygınlaşıyor olması benim için mutluluk verici. Farklı bir boyutta herkesin birbirinin arkasından hile yaptığı, büyünün ve arkadaşlığın ortaya konulduğu bir kitap arıyorsanız tavsiyemdir. 
N. G. Kabal 
Lordlar ve Varisler
N. G. Kabal Lordlar ve Varisler