Bu hayatta hiçbir keyif, zahmete girmeden elde edilemez. Her mutluluk, öncesinde mutlaka az da olsa çaba gerektirir. Kitap okumak, bir müzeyi ziyaret etmek ya da parkta güzel bir yürüyüş yapmak, bunların hepsi için bir adım atmak gerekir. Bunlar, hareket gerektiren keyiflerdir.
"İşte, bay Bottini, beni üzen tek şey bu!" dedi. "Okulda ders yapan çocukların sesini duymak, artık orada olmamak ve yerinde başkasının olduğunu düşünmek... Bu müziği tam altmış yıl dinledim ve onu tüm kalbimle sevdim. Şimdi tek başıma kimsesiz kaldım. Artık çocuklarım da yok."