b612
@berfaksoy
İki ileri bir geri gitmemiz gereken şu dünyada; latifeye yer kaldıysa, o da kitapların sayfalarında artık.
Dünya
26 Kasım 1999
27 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Émile Zola, Nasıl Ölünür’de ölümü dramatik bir final değil, hayatın kaçınılmaz ve çıplak bir gerçeği olarak ele alır. Metin kısa ama serttir; süs yok, teselli yok. Zola’nın natüralist bakışı burada da net: ölüm bile romantize edilmez, olduğu gibi gösterilir.
Berfince söyleyecek olursam:
Bu metin “ölümden korkma” demez, “ölümü kandırmaya çalışma” der. İnsanların ölümü konuşmaktan kaçışını, görmezden gelişini tokat gibi yüzümüze vurur. Okurken rahatsız eder ama tam da bu yüzden etkilidir. Çünkü Zola’ya göre asıl mesele nasıl yaşadığımızdır; ölüm sadece bunun son satırıdır.
Kısa, soğuk ve düşündürücü.
Bir çırpıda biter ama kafada uzun süre kalır.
Zaman zaman onu unuttukları da oluyordu; daha sonra fark ettiklerinde onu bir kere daha kaybetmiş gibi oluyorlardı.
Zaten yoksul insanlar her türlü havada geberip gidiyorlardı!