b612
@berfaksoy
İki ileri bir geri gitmemiz gereken şu dünyada; latifeye yer kaldıysa, o da kitapların sayfalarında artık.
Zaman zaman onu unuttukları da oluyordu; daha sonra fark ettiklerinde onu bir kere daha kaybetmiş gibi oluyorlardı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Zaten yoksul insanlar her türlü havada geberip gidiyorlardı!
Toprağı tanıyor, toprak da onu tanıyordu. Çok iyi anlaşacaklardı. Toprak ona bu randevuyu vereli neredeyse altmış yıl olmuştu; ihtiyarın ilk kazma darbesiyle onu yardığı gün.
İçinde kendiyle mücadele ediyor, şüphe içini kemiriyordu.