Bir şeyi anladım; dünyanın sizin içinizi görmediğini, derinin ve kemiğin maskelediği umutlarınızı, hayallerinizi ve kederlerinizi zerre kadar umursamadığıdır. Gerçek işte bu kadar basit, bu kadar saçma ve bu kadar gaddardı.
Bizim gibi sevgililer, hiçbir şeyin aşkını bitiremeyeceğini bildikleri için en kötü günlerinde bile, hatta birbirlerine acımasızca ve yanlış şeyleri istemeden yaparlarken bile içlerinde hiç bitmeyen bir teselli duygusu taşırlar.
Aslında kimse onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez. Bazı insanlar kimi coşkulu alanlarında hayatlarının alt anlı şimdi yaşadıklarını içtenlikle ve sık sık düşünebilir ya da söyleyebilirler belki, ama gene de ruhların bir yanıyla bu an da güzelinin, daha da mutlu olanı ileride yaşayacaklarına inanırlar.