Nefretimi enerjiye dönüştürebilsem ölümsüz olacağım.
Birgün bu zaman kaybı için kendime kızacağım.
Karanlığın içinde acılar üstüme yürüyor son nefesime kadar koşacağım…
Ve kim bilir kaç zamandan beridir kalbimi öğütlüyorum
Durup durup ıssız yerlerde
“güçlü ol ey kalbim, güçlü ol
Daha çok işimiz var” diyorum
Bu azgın kalabalıkta seni tam duyamıyorum
Gözlerin mi daha sıcak gülüyor
Yoksa dudakların mı anlayamıyorum Dilaver Cebeci