“Zaten bütün yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaş çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de… savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de, yaratıklar onun için kabul edebiliyor savaşı.”
Taze acının üzerinde koyu bir sis vardır.
Zaman geçer, sis perdesi dağılır ve acı en hüzünlü yüzüyle aydınlanır.
İnsan her şeye rağmen yarasıyla yaşayacak olandır.