berfin .
@berfinyld
Veteriner Hekim
Üniversite Öğrencisi
İstanbul
22 Temmuz
39 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
En açık, en rahatlatıcı hayat derslerinin çoğunu en kötü zamanlarımızda öğreniyor olmamız tuhaf bir çelişki. Fakat yemek yemeyi de en çok acıktığımızda, cankurtaran botlarını ancak denize düştüğümüzde düşünürüz zaten.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hayatta Kalma Şansı Bulduysanız, Bunu Başaramayanlar İçin Konuşmak Görevinizdir
Kitap, küçük bir çocukken İkinci Dünya Savaşı ve nazi soykırımının soğuk yüzüyle yüzleşmek zorunda kalan Anne'nin hatıralarından oluşuyor.
Kitabı bitirdiğimde ''Eğer Anne yaşasaydı'' diye düşünmeden edemedim. Yaşasaydı nasıl bir hayatı olurdu? Annesiyle arasını düzeltebilir miydi, bir yazar olabilir miydi? Belki bir yazar olarak tanırdık onu. Çünkü Anne, yazar olmak istiyordu. Ve kitap, aslında bir hatıra defteri olmasına rağmen Anne'nin anlatım dilinin ne kadar kuvvetli olduğunu görüyoruz. Ve yazmanın ona tüm bu kargaşanın içinde ne kadar iyi geldiğini. Okurken bazen onun küçük bir çocuk olduğunu unutuyoruz hatta.
İnsanı bir sonraki güne çıkmaya ikna eden nedir?
Umut.
Anne'in umudunun hiç bir zaman solmadığını görüyoruz. Ertesi gün güneşi görebilme umudu, Peter'la tavan arasında daha çok konuşabilme umudu, çalışma masasını yazı yazabilmek için kullanabilme umudu... Bu sayede günlerinin her şeye rağmen ona yaşanılır geldiğini. Anne'in günlüğünden anlıyoruz ki, içinde hep beraber yaşamaya çalıştıkları küçük kutu, yaşam şartlarının ve psikolojik sağlığın sınırların dayanıklılığının oldukça zorlanıldığı bir ortam. Çünkü Anne, hem kendi ailesiyle, özellikle de annesiyle çıkmazlara girip anlaşmazlıklara düşerken komşularının sevmediği yönlerine katlanmak zorunda. Kalabalık bir ekip, küçük bir evde birlikte yaşamak zorundayken, aynı zamanda tuvalet, yemek, günlük hayatımızda yaptığımız sıradan ve zaman almayan basit rutinler, onlar için bir ölüm kalım mücadelesi. Ve hiçbir zaman evden çıkmayan hayaletler. Geride bıraktıklarının hayaletleri. Bana son zamanlarda tanıdık gelen bir yaşam mücadelesi.
Belki bir duvar yazısında, bir kitap sayfasında, bir ihtiyarın sözlerinde görüp de almayacağım o
berfin .
, 2023 okuma hedefini ekledi.2023 OKUMA HEDEFİ
2/20 kitap - %10 tamamlandı
2 kitap okudu
20 kitap
424 sayfa
3 inceleme
25 alıntı
Matt Haig'in Kendine DüşünceleriEdebiyat
Açıkçası ilk başladığımda bu kitap, bana fazlaca sıkıntıdan kitap yazıp kitlelerden para silkeleyen vasıfsız tanınır insanların yazdığı kitaplardan biriymiş gibi bir his verdi. Hatta bu incelemenin başlığını çoktan belirlemiştim bile. ‘’Matt Haig’i rahatlatan, beni geren düşünceler.’’
Bu başlığı hak eden kısımlardan biri de daha 10. sayfada karşımıza çıkan ‘’Sorun Yok’’ başlıklı kısım mesela. ‘’Kendini kötü hissetmede sorun yok’’ diye başlayan bu kısımda hayatımızda sorun teşkil ettiğini düşündüğümüz ve çoğunlukla da sorun olan duyguların, durumların ve hislerin cümleleştirip sonuna ‘’sorun yok’’ kelime grubunu eklemiş ve çok da yararlı olmayan o manasız bölümlerin ilkini eklemiş kitaba. Mesela sayfa 43’teki ‘’Endişe ediyorsanız, etmeyin.’’ tavsiyesi, ‘’Sadece kendine güven’’ minvalinde bir tavsiye olmuş. Veya sayfa 77’deki koca bir sayfaya tek başına yazılmış ‘’Ulaşılacak hiçbir dış görünüş makarna yememeye değmez.’’ cümlesi bana ‘’Sen bir pizza değilsin’’ cümlesini hatırlattı. Bir başka örnek de sayfa 149’da koskoca bir sayfada bir başına duran ‘’Buradasınız, bu kadarı yeterli.’’ cümlesi. Sayfa 225’te yalnız başına takılan ‘’olmak>yapmak’’ cümle bile değil…
Bölümden ziyade kendi için yararlı olabilecek ama herkese iyi gelmeyecek tavsiyeler de var. Mesela sayfa 98’deki ‘’ Kötü bir günü güzelleştirmek için ipuçları’’ adlı kısımda ‘’Yapmak istemediğiniz can sıkıcı bir şey varsa iptal edin, hemen.’’ tavsiyesine uyabileceğimiz bir ütopyada yaşamıyoruz hiçbirimiz.
Yazar, bu ve bunun gibi kısımların sorumluluğundan kitabın hiçbir amacı olmadığını belirterek kurtulmaya çalışmış ama sonuçta bu basılmış, ticari getirisi olan bir kitap; yazarın başucuna koyup uyuduğu bir not defteri değil. Yani sorumluluk hala yazarın ve bu şekilde romantize edilmesi bu eleştirilerden azad