berfin .
@berfinyld
Veteriner Hekim
Üniversite Öğrencisi
İstanbul
22 Temmuz
39 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nefes Kitap İncelemesi
Nefes Kitap, ilk bakışla anlaşılabileceği üzere ‘’nefes’’ ile ilgili. Aslında başlığın altında yazan ‘’ kayıp bir sanatın yeni bilimi’’ ibaresinden ve kitabın ilgi gördüğü kitleden dolayı ilk başta spiritüel içeriğe sahip bir kitap okuyacağınızı sanıyor, ve o ön yargıyla başlıyorsunuz okumaya. Fakat okudukça yazarın bu kitabın içindeki bilgi birikimine erişmek için on yılını harcadığına ikna olmaya ve buna saygı duymaya başlıyorsunuz.
Açıkçası kitabın ilk sayfalarında sadece farklı nefesler alarak kilo veren hintli doktorlardan, vücudundaki bakterileri nefes yoluyla bağışıklık sistemini harekete geçirerek uzaklaştıran insanlardan, kanserlerinde remisyon sağlayanlardan vs. bahsetmesi, kitabı önyargıyla okuyacak olan kitleler için talihsizlik olmuş diyebiliriz. Ben de bu noktada kitaba palavralarla dolu sayfalar yığını gözüyle bakmaya başlamıştım.
Ama sonra, sayfalar ilerledikçe, Nestor’un tek bir bilgi kırıntısının dahi arkasını ne kadar kurcaladığını ve ne kadar çok referans verdiğini gördükçe,bazen sayfanın yarısını kaplayacak kadar çok referans, anlatılanları daha ciddi şekilde ele almaya başladım. Kitabın sonlarına doğru, kitabın başında okusam, büyük ihtimalle kitabı yarıda bırakacağım düşünceleri okurken merak içinde buldum kendimi. Bahsettiğim düşünceler, daha çok bilimin kabul etmediği veya uzak baktığı düşüncelere yakın olan düşünceler. Mesela nefes ile ilgili yaşanan olağandışı veya yogik deneyimler. Kitabın bu kısmına kadar nefes hakkında öğrendiklerinizden sonra, bu kısımlara da ilgi duymaya, ilgi duymasanız bile saygı duymaya başlıyorsunuz. Üstelik yazarın, size hiçbir şeyi taraflı bir şekilde veya sempatik göstermeye çalışarak anlatmamasına rağmen. Nestor yalnızca kendi deneyimlerinden, bazen kendisinin de parçası olduğu bilimsel deneylerden ve işininKişisel Gelişim
Nefes Kitap, ilk bakışla anlaşılabileceği üzere ‘’nefes’’ ile ilgili. Aslında başlığın altında yazan ‘’ kayıp bir sanatın yeni bilimi’’ ibaresinden ve kitabın ilgi gördüğü kitleden dolayı ilk başta spiritüel içeriğe sahip bir kitap okuyacağınızı sanıyor, ve o ön yargıyla başlıyorsunuz okumaya. Fakat okudukça yazarın bu kitabın içindeki bilgi birikimine erişmek için on yılını harcadığına ikna olmaya ve buna saygı duymaya başlıyorsunuz.
Açıkçası kitabın ilk sayfalarında sadece farklı nefesler alarak kilo veren hintli doktorlardan, vücudundaki bakterileri nefes yoluyla bağışıklık sistemini harekete geçirerek uzaklaştıran insanlardan, kanserlerinde remisyon sağlayanlardan vs. bahsetmesi, kitabı önyargıyla okuyacak olan kitleler için talihsizlik olmuş diyebiliriz. Ben de bu noktada kitaba palavralarla dolu sayfalar yığını gözüyle bakmaya başlamıştım.
Ama sonra, sayfalar ilerledikçe, Nestor’un tek bir bilgi kırıntısının dahi arkasını ne kadar kurcaladığını ve ne kadar çok referans verdiğini gördükçe,bazen sayfanın yarısını kaplayacak kadar çok referans, anlatılanları daha ciddi şekilde ele almaya başladım. Kitabın sonlarına doğru, kitabın başında okusam, büyük ihtimalle kitabı yarıda bırakacağım düşünceleri okurken merak içinde buldum kendimi. Bahsettiğim düşünceler, daha çok bilimin kabul etmediği veya uzak baktığı düşüncelere yakın olan düşünceler. Mesela nefes ile ilgili yaşanan olağandışı veya yogik deneyimler. Kitabın bu kısmına kadar nefes hakkında öğrendiklerinizden sonra, bu kısımlara da ilgi duymaya, ilgi duymasanız bile saygı duymaya başlıyorsunuz. Üstelik yazarın, size hiçbir şeyi taraflı bir şekilde veya sempatik göstermeye çalışarak anlatmamasına rağmen. Nestor yalnızca kendi deneyimlerinden, bazen kendisinin de parçası olduğu bilimsel deneylerden ve işinin
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Füruzan'ın Küçük İnsanlarıEdebiyat
Kitabı ilk okumaya başladığımda, hiç beklemediğim bir anlatım tarzı ve olay örgüsüyle karşılaştım. Ne kadar çok hikaye okuduğumuza bağlı olmaksızın kafamızda iyi kötü bir hikaye şablonu vardır. Giriş, gelişme, sonuç. Diyaloglar birbiri ardınca gelir. Ama Parasız Yatılı’da bildiğimiz öykü dizilimi yoktu. Hikaye okumaktan ziyade, karakterlerin zihinlerinde yaşıyor gibiydik. Bu yüzden de anlatıma alışana kadar okuması gerçekten zorlayıcıydı.
Bazen biri yalnızca gözlerimizin içine bakarak anlasın içimizdekileri isteriz. Kendimizi anlatmaktan yoruluruz ve çabasızca anlaşılmak isteriz. İşte Füruzan, öykülerindeki karakterlerinin cümlelere döküp anlatamadıkları dertlerini bize anlatmak istemiş. O karakterleri bizim karşımıza geçirip gözlerinden ne hissettiklerini, ne yaşadıklarını, bir ömürlerini görelim istemiş. Karakterlerin hiçbirinin kendini anlatmak gibi bir derdi yoktu ya da anlaşılmayacaklarını bilir gibiydiler. Yazar ise onları karşımıza geçirip anlaşılmayacağından emin oldukları yönlerini ve yaşadıklarını anlamamızı sağlıyordu.
Servet sokağın başındaki yokuşu çıkarken onunla birlikte o yokuşta doğup büyüyorduk.
Taşralı hikaye anlatıcısı teyzesinin evindeki odasında tavanı izlerken biz onun akıtamadığı gözyaşlarını avucumuzda topluyorduk.
Hala Adile’nin sofrasında biz de Edirne’den göçüyorduk.
Munip Bey’in günlüğünde bir gün oluyorduk.
Yaz Geldi’de çocukların ‘’Omuzumda kimsesizliğin ağırlığı var.’’ demesine gerek yoktu. Füruzan o yükü getirip bizim omuzlarımıza indiriyordu.
Karakterler günlük hayatına devam ederken, öyle etkili bir şekilde hikayelerini dinliyordunuz ki onlara birlikte o günü, o saatleri, o ömrü yaşamış oluyordunuz.
Ve bunları, yaygın öykücülük kalıplarını yıkarak yapmıştı Füruzan. Sizi alıp karakterinin beynine sokarak.
Aslında insanın düşünce
Bazı insanlar da vardır ki hayat yolunda ilerledikçe ilginç, saygın ve hatta güzel olmaya başlarlar. Yaşadıklarına karşı duyguları ve mantıklarıyla durdukları ve muhakemelerini çalıştırdıkları için, dünyanın sorunlarıyla ve dengesizlikleriyle ilgilendikleri ve dert edindikleri için yüzlerinin çizgileri değişir. Haddeden geçen bir zarafet ve olgunluk onların portresini oluşturur.
Sayfa 7
İnsanları bir araya getiren, iç dünyalarının boşluk ve tekdüzeliğidir. Ters gelen özellikler ve tahammül edemedikleri hatalar onları birbirinden uzaklaştırır. Sonunda, bir arada var olabilecekleri, nezaket ve görgünün belirlediği ortak noktada buluşurlar.
Arthur Schopenhauer//Kısa Felsefi Denemeler