ᎾᏝᏒİᏨ
@berfizerrin
Ruhum hayatımdan yoruldu. حافظ
255Edebiyat
İnsan ruhu karanlık,vıcık vıcık bir uçurum, dünya yüzünde kesinlikle kullanılmayan bir kuyudur.Gerçekten tanısa kimse kendini sevemezdi;ve kendini beğenmişlik denen şey –manevi hayatın kanı canıdır bu– olmasa,hepimiz ruh anemisinden ölür giderdik.Hiç kimse bir ötekini bilmez ve ne mutlu ki öyle;yoksa – ister annemiz,ister karımız ya da çocuğumuz olsun, yanımızdakileri metazik düşmanlarımız olarak görürdük.
243Edebiyat
Kendimi bulursam kaybediyorum, inanırsam şüphe ediyorum,eğer zaten elde etmişsem sahip olmuyorum.Gezinir gibi uyuyorum, ama uyanığım.Uyurmuş gibi uyanıyorum ve kendime ait değilim.Hayat nihayetinde upuzun bir uykusuzluktur, düşündüğümüz ve yaptığımız her şey,onu bölen,ayıltıcı sıçramalardır.