Beria
@beria_
33 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·126 syf.·
10 günde okudu
·2020 23. kitabı
Reklam
hayat güzel,mutluluk verici,heyecan dolu değildi.
nereden geldiği bilinmez bir sel gibi önüne her şeyi ve zamanı katıp büyüyordu sadece.
"sıradan bir adamın,sıradan ölümünün Tolstyoy'un gözünden tasviri"diyor kitabın arka kapağında ama aslında kitapta herkes kendi sonunu okuyor.
basit gibi görünen,sürekli düşünmeyi ertelediğimiz, insanoğlunun gölgesi gibi daima peşinde olan ölüme yaklaşırken kabullenemediği gerçek ile yüzleşirken yaptığı iç muhasebeler ile bize de bu gerçeği mükemmel bir şekilde hissettiriyor ve okurken son cümlesine kadar sanki kendi ölümünüzü yaşıyor gibi çaresizce düşüncelere dalıp İvan ilyiç'in yaptığı sorgulamaları yaparken buluyorsunuz kendinizi.
kitap bittiğinde bu kadar kısacık sayfa sayısında böyle büyük bir gerçekle yüzleşmenin verdiği şaşkınlığı düşündüm,ölüm temasını öyle güzel işlemiş ki hissetmemek mümkün değildi.
hayatımızın en önemli ayrıntısı olan ölümü hatırlamak için bir değil bir kaç kez okunması gerektiğini düşündüğüm önemli bir eser.
hayat gitgide artan acılar demek; artan bir hızla en dibe,en korkunç acılara doğru uçmak demekti. "işte bende uçuyorum..."
