Başka birine bu derece önem vererek bütün kafalarını onunla alakadar edebildiklerini anlayamıyordu. Bir insanı kendisi kadar, kendi düşünceleri, dertleri, korkuları ve noksanları kadar ne meşgul edebilirdi? Bütün arkadaşlarının gözünde sanki sihirli bir gözlük vardı, kendilerini görmeye mani oluyordu…