Madem ilk inceleme & alıntıyı -ki bu sitedeki ilk düşünce belirtişi olacak, kendi adıma- yapmak bana düştü yeni bir misafiri olarak Tariz'in, zevkle.
Şair ki sürekli bir aranma taramadadır. Yazılır, bir tükürük gibi atıldıktan sonra şiir yayınlamak, sesini vermek ister. Aslında o beyaz sayfa üstünde tahtını korusa da şairdir bunun için çıldıran. Sürgünde gibi kar ter (kasten kan demedim) koşar iken ya bir duvara çatmak, ya içinden geçip duvarın moloza karışmak olasıdır. Yazılan attığı, artığıdır işte o şair kişisinin. Ve dergiler, toplama kampları. Okur, ağzını açmış muhtaç olan demektir ona kesik- atılacak taraflarını anlatmaya. Okudum, okuyorum. Ortalarında bir yerde bendenizin de şiiri olduğu Tariz 13.sayısı, bu adamlar-kadınlar, biliyorlar sokağı ve aykırıyı ve ayrıksıyı ve şiiri. Güveniyorlar sünnetsiz edebiyata. İzah, öldürür sanatı ya birde. Bununla beraber toplama kampı dediysek kalemin geberttiği her dize geçmez, doğalıkla geçmeyecektir kuruldan. Onlar, sen, ben değil Edebiyat istemez a. Bilinsin. Yazalım, gerçek yazılsın. Sonra nice sayılarına, nice yeni adların duyulmasına diyelim. Her şey şiir için! Alnının çatından öperim sevgili Tariz 🪻