Puan vermedi·112 syf.·
2023 257. kitabı
"Yakınlarımızın saçmalıklarına, sıradanlıklarına duy duğumuz saygı, bağlılık anlatılamaz. Fazla somut, fazla tekil, fazla tikeldir, anlatıldığı zaman dilin evrenselliğine bür i i nerek genelleşir. Ve sahip olduğu yarım-doğruluğu da yitirir. Atay anlatmak zorundaydı: Bu çok tikel yarım doğruların, bu sıra danlıkların, kamusal yaşamın soyut genelliği ka r şısında eleş tirel bir gizilgücü olduğunu seziyordu belki... Öte yandan, doğruluğun ancak anlatılan, açığa çıkarılan bir şey olduğunu da biliyordu... Anlatmak zorundaydı ve anlatılamayacağını, anlatılınca gülünç olacağını biliyordu. Bunu, bir anlatım ve yazım tekniğine dönüştürdü: İroni. "
Puan vermedi·120 syf.·
2023 256. kitabı
ANAP yalnızca Kemalizmin taşralaştırdığına, yok saydığına yönelik bir serbestliği değil, daha çok da yüksek kültürün yüksek olabilmek için tahammül etmek zorunda kaldığı mahrumiyetin giderilmesini temsil ediyordu.
Plehanov yozlaşmanın başlangıç tarihini çok önceden başlatmıştı: Plehanov'a göre Fransız edebiyatı Balzac'tan bu yana, 1848 Devrimi'nden bu yana yozlaşma içindedir; Baudelaire ve Flaubert bu yozlaşma ın örnekleridir.