Berrak
@berrak_02
ฅ^•ﻌ•^ฅ
Şu anda okuduğu kitap
Aşk Üzerine Bir Eleştiri
Masumiyet Müzesi basımından beri bir aşk kitabı olarak pazarlanıyor, yeni çıkan dizisi de bu pazarlamayı devam ettiriyor. Orhan Pamuk son bölümde kitabı yazarkenki asıl amacının müze değil; aşkı anlatmak olduğunu, kitabın her şeyden önce aşk hakkında bir düşünme olduğunu söylüyor.
Ben bu kitabın aşk üzerine değil obsesyon, bir takıntı üzerine olduğunu düşünüyorum açıkçası. Kitapta Kemal, Sibel'e Füsun'la yaşadıklarını itiraf ettikten sonra Sibel ve Kemal, Kemal'in Füsun'a karşı olan duygularından "hastalık" olarak bahsediyorlar ve ben bu duyguların aşktan daha çok hastalık olduğuna katılıyorum. Kemal'in nişanına aylar kala kendisinden on iki yaş küçük Füsun'la ilişki yaşamaya başlayıp Füsun'a karşı olan hislerine aşk demesine pek inanamadım. Kemal; kitap boyunca Füsun'u idealleştirdi, onu kendi cinsel zevklerini tatmin edecek bir obje olarak gördü. Füsun'un hayatının Sibel'e kıyasla daha basit olması ve Füsun'u daha kolay kontrol edebilmesi ona cazip geliyordu. Aralarındaki güç farkı yüzünden aslında Füsun hep Kemal'in avcunun içindeydi ama naz yapması, kolay elde edilemezmiş gibi davranması onu kendine çekiyordu. Oysa Sibel, Kemal ile benzer bir çevreden geliyordu. En az Kemal kadar eğitimliydi ve ekonomik olarak ona ihtiyaç duymuyordu. Füsun'un nazlı tavrının aksine aldattığını öğrenmesine rağmen Kemal'e anlayışla yaklaşmaya çalıştı.
Nazlı tavırlarından bahsederken Füsun'u suçlamıyorum asla, her zaman kendi eylerimden sorumluydu ama bu Kemal tarafından sömürüldüğü gerçeğini değiştirmez. Bedeni, hayalleri ve özel yaşamı Kemal'in serüvenin bir parçası oldular; takıntısını tatmin etmek için kullanıldılar. Kemal'le yaşadığı "aşk macerası" Füsun'un kafesi oldu. Ondan ayrılıp taşındığında bile peşini bırakmadı. Eğitiminden ve oyunculuk hayalinden oldu, ailesiyle beraber
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ortalama Bir Polisiye
Polisiye türünü çok sevdiğim için büyük bir hevesle başladığım bu kitap biraz beklentilerimin gölgesinde kaldı. İçinde bulunan hikayelerdeki davaların çoğu ilgi çekici ancak hikayelerin 10-11 sayfa olmasını kısa buldum. Olaylar olması gerektiğinden fazla basit ve hızlı geliştiği için davalar fazla kolay çözüldü bence. En azından hikayeler 30 sayfa olsaydı okuyucuyu kendine daha kolay çekebileceğini düşünüyorum.
Bunun dışında kitabın dili oldukça akıcı, kolay ve hızlı okunuyor.
Özetlemek gerekirse kötü bir polisiye değildi ancak kesinlikle daha iyileri de var. Okuduğunuz kitaba çok odaklanamadığınız sınav dönemi veya tatil seyahatleri gibi vakitlerde okuyabileceğiniz güzel bir kitap.
Ölümden Hayat Doğar.
Erdem Yılı, partiyarkal bir sisteme sahip Garner Kasabası'ndaki kızların gönderildikleri erdem yılını ve içlerinde tutuşan öfke ile isyanı konu alan distopik bir roman.
Kitabı distopya ve gerilim yönünden çok iyi buldum. Kızların yaşadıkları hayat iyi anlatılmış cinsiyetçi bir distopya. Daha çok kadınlara zarar veren ama gruba ait olmayan erkekler için de zor bir hayata sebep olan bir sistem. Gerilim yönünden ele alırsak ise kitap özellikle ilk iki bölümde vahşeti ve tedirgin edici bilinmezliği iyi kullanmış. Okurken çok keyif aldım. Diğer iki bölüm ise daha çok kızlar arasındaki değişimi ve isyanı konu alıyor.
Ayrıca kitabın böyle bir dünyada yaşamanın kadınlara olan etkisini çok iyi yansıttığını düşünüyorum. Bazıları kitabın "Kadın, kadının kurdudur." düşüncesini savunduğu düşünebilir ama bence bu doğru değil. En ufak bir başkaldırıda -rüya görmek, içinden dua etmek, şarkı mırıldanmak- fiziksel cezalara çarptırılan ve diğerlerinin cezalarını izlemeye zorlanan kadınların diğer insanların anlayacağı şekilde dayanışma içinde olması çok zor. Sonuçta güvenip sırlarını anlattığın kişi senin asılmana sebep olabilir. Gene de kitabın sonlarına doğru dayanışmanın ve isyanın aslında uzun zamandır orada olduğunu öğreniyoruz, yavaş yavaş meyvelerini veriyor ve şölene hazırlanıyor. Kısacası kitabın böyle durumlarda kadınlar için dayanışmanın ne kadar zor olduğunu ama gene de isyanın her zaman varolacağını iyi anlattığını düşünüyorum.
Kitabın diline ve işleyişine gelirsek, kitabın dili oldukça basit ve hızlıca okunmasını sağlıyor. Kitabın sayfalarında heyecan her zaman mevcut ve sizi kitabı elinizden bırakmadan saatlerce okumaya teşvik ediyor. Kitap sizi bunaltmayan bir sürü bilinmezlikle dolu ve zamanı geldikçe hepsinin cevabını öğreniyoruz.
Distopya okumayı seven bütün
Yüzük Kardeşliği
Hepsine hükmedecek Bir Yüzük, hepsini o bulacak
Hepsini bir araya getirip karanlıkta birbirine bağlayacak
Bilbo'nun veda partisi ile başlayan Yüzük Kardeşliği, Frodo'nun Gandalf'ın nasihatı üzerine Güç Yüzük'ünü yok etmek için çıktığı yolu anlatıyor. İlk başta dört hobbit beraber yol alırken zamanla onlara başka yol arkadaşları da katılıyor. Eski zamanlarda yüzüğü Sauron'un elinden almayı başarmış olan İsildur'un varisi Aragorn'u, surları korurken verdikleri mücadeleyi kaybetmekte olan Númenor halkından Boromir'i ve Finarfin'in kızı Galadriel ile kocası Celeborn'u görüyoruz. Ayrıca Frodo ve ona eşlik eden yol arkadaşları, Gandalf'ın rehberliğinde Moria Madenleri'ne de uğruyorlar. Kitabı okdukça beğendim, hikaye ne çok hızlı ne de çok yavaş ilerliyor. Ayrıca size hissettirmesi gereken hisleri hissettirmeyi mutlaka başarıyor. Kitabı okurken Tom Bombadil'in yanındayken ben de neşeliydim, Yaşlı Orman'ın gizem havası bana da ulaştı. Karakterlerin arada sırada söyledikleri şarkılar da çok hoşuma gitti; Hobbit'te de arada sırada şarkı söylüyorlardı ama bu sefer Silmarillion'da okuduğum kahramanlar ve olaylar hakkında söylediler. Silmarillion'u okumuş olmamın üstünden çok geçmemesine rağmen bana nostalji hissi yarattı. Silmarillion'dan bahsetmişken bence bu kitabı okumadan önce okunması daha iyi olur. Bahsettikleri şeyleri daha iyi anlıyorsunuz. Bu kitabı okuyunca Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi serisi dışındaki kitaplarını da okuma kararı aldım, kalemine hayranlık duyuyorum gerçekten. Son olarak incelememi Frodo'dan bir alıntı bırakarak bitiriyorum:
"Elbereth ve Güzel Lúthien adına," dedi Frodo son bir gayretle kılıcını kaldırarak, "ne beni ne de Yüzük'ü ele geçiremeyeceksiniz!"
Oradaydık ve şimdi buradayız
Kitap, ruhunun derinliklerinde her zaman serüvenci bir tarafı olan ama bunu hiçbir zaman dışarıya yansıtamamış bir hobbit olan Bilbo Baggins'in Gandalf'ın önerisi üzerine evine gelen cücelerin serüvenine katılmasını anlatıyor. İlk başlarda kendine pek güvenmeyen Bilbo'nun karakteri zaman geçtikçe gelişiyor ve cüce arkadaşlarına daha önceden Gandalf dışında kimsenin tahmin etmediği kadar yararı dokunuyor. Tolkien kitabı hikaye anlatır gibi yazmış; bana her zaman Tolkien'in kitaplarının okunması zor kitaplar oldukları söylenmişti ama Hobbit, bence okunması oldukça kolay ve keyifli bir kitaptı. Kitabın sevecen bir havası var. Silmarillion'da okuduklarımdan sonra Orta Dünya'yı distopik bir yer olarak hayal etmiştim ama Hobbit'te yanıldığımı gördüm. Kitabı okumaktan keyif aldım ama Yüzüklerin Efendisi serisinin daha heyecanlı olmasını beklerim. Ayrıca gene bu eleştride bulunmaktan üzüntü duyuyorum ama üç yüz küsür sayfalık kitapta tek bir kadın karakter olmaması beni hayal kırıklığına uğrattı. Kitaplarda kadınlara verilen öneme ve role her zaman dikkat edilmeli ve Tolkien'in kitapları bir istisna değil.