Bu yapayalnız durumumda aklıma çocukken katıldığım okyanus yüzme yarışları geldi. İki ada arasındaki uzun yüzmelerde bazen yarı yolda durur, çevreme bakınırdım. Kendimi iki nokta arasında, ikisine de eşit uzaklıkta bulmak, anlaşılmaz duygular uyandırırdı bende. Arkada, karada insanların her zamanki işleriyle uğraştığını düşünmek de çok tuhaf gelirdi. Huzur bozucu bir durumdu, toplum bensiz de pekâlâ idare edebiliyordu demek.