Kontes beni anaç himayelerle,tamamıyla annelere özgü bir aşkın beyaz örtüleriyle sarmalıyordu;oysa onun yanındayken meleklere yaraşan aşkım,ondan uzak olduğumda hırçınlaşıyor,kızgın bir demire dönüşüyordu;onu;arzunun binlerce okunu peş peşe fırlatan ve göğün aşılamaz bir katmanında oklarının hızını keserek yok eden çifte bir aşkla seviyordum.
Ey hatırası içimde yemin kadar büyük,
Ey bahçesinin hoş günlere açık kapısı
Hala rüyalarıma giren ilk göz ağrısı,
Çocuk alınlarda duyulan sıcak öpücük.