“Susanna gülümsedi. Ben pencereye doğru baktım. Sanki o pencereyi ilk kez görüyor gibiydim. Korkunç bir olayla karşılaşan herkesin karşılarına çıkan ilk nesneye sarıldıklarını ve o nesneyi ömürleri boyunca unutamadıklarını çok sonraları fark ettim. Pencere açık renk perdesiyle birlikte beni ele geçirdi; gözlerim pililerinin dökümünü, dikişlerin dümdüz çizgisini, perdeyi açık tutmaya yarayan bağları, perdenin tüm ayrıntılarını kaydetti. Babamın ölümü o pencereyle bütünleşti.”