İyiyim Oturuyorum
Ceylan TaşYazar:
Ceylan Taş
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
Kasım 2017
Yayınevi:
Küsurat Yayıncılık
ISBN:
9786056722769
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitap bundan sonra lohusa ziyaretlerine hediye olarak götürülecektir.
Tam kahkahalara boğulurken ay geliyor bir ağlama hissi işte diyorsun; hayat tam olarak böyle bir şey. Yazarla iyi bir dostluk kuruyorsunuz çay kahve ne giderse, alıp hemen başlayın öyle yarın falan değil hemen. Annelik, eş olmak, ben daha iyiyim baskısıyla yükselişe geçip sizi ezen tipleri ironik bir şekilde aktarmış baya iyi aktarmış okurken eğlendim, hüzünlendim “ah neler çekmişsin çiçeğim sen” demekten de geri duramadım.
Kendimi anlatan bir cümle ( Mesafeli hatta soğuk biri olmakla gıcık biri olmak arasındaki o ince çizgi de denge tutturmaktan sırtım tutulmuş. Yine de kararlıyım, çünkü kırmak ve kırılmak daha tatsız bir durum.) bulduğuma göre kitabı her önüme gelene tavsiye etme çalışmaları hemen başlasın. Bak çok iyiydi oku mutlaka hı.
Nasıl yani ya derken, kahkaha atıyorsunuz kahkaha atarkende bir yandan gözleriniz doluyor.
Kitap bittiğin de tam da bu durumdaydım.
Okuması keyifli bir biyografi kitabıydı benim için mücadele içinde güzel bir yaşanmışlık ve annelik..
İçsel yolculuğunu yaşarken duygularını açık ve bu denli keyifli yaşaması çok hoşuma gitti. Ve bu denli açık ifade edebilmesi de örnek oldu benim için. Bizden biri bir “abla” kazanmış gibi hissettim.
Güzel, samimi bir dil kullanan yazar Ceylan Taş. İlk kitabı ama gayet başarılı sanki uzun zamandır bir yerlerde yazıyor gibi. Mizah da var, eleştiri de var. Her kadının hayatında olan şeylerden bahsetmiş diyebilirim. Ben yer yer güldüm yer yer üzüldüm (:
Kitapta yazar kendi yaşam hikayesini bol mizahı bir dille anlatıyor. İş bulma süreci, nişan, evlilik, anne olmak.. Bir çoğumuzun günlük hayatının parçası olan konuları aslında gülüp geçmemiz veyahut kabul etmemiz gereken konulara değiniyor kitapta. İnsanoğlu susmuyor, asla susmak nedir bilmiyor. Bu susmayan insanların arasında kendi hayatımızı güzel yaşamalıyız mesajı bence çok keyifle işlenmişti.
Hepiniz kendinizden bir şeyler bulacaksınız. Yoğun ve yorgun hayatımıza bir nefeslik mola verebileceğimiz bir kitaptı.. Yazım dili itibariyle de hızlıca okutuyor kendini. Bolca kahkaha attığım, ara sıra hüzünlendiğim bu hikaye tamamen tavsiyemdir.
Biz ev hanımlarının da söyleyecek sözleri var kulak verin bize :)) Kitap 2 çocuklu bir ev hanımının çocuklarını büyütürken başından geçenleri, duygularını, düşüncelerini esprili bir dille kaleme almasından oluşuyor. Bana çok tanıdık geldi bu hikâye:)) Çok keyif alarak, çok gülerek okudum . Umarım sizlerde beğenirsiniz. Keyifli okumalar dilerim.
Spoiler İçerebilir. Emin değilim.Edebiyat
Yazarın anlatım şekli güzeldi. Sadece her paragrafın sonunun "...çünkü böyle, hem neden olmasın ki" şeklinde bitirmesi akıcılığını çok etkilediğini düşünüyorum. Okurken de sıkılıyor insan. Her paragrafın sonunda nasıl bir bitiş olacağını tahmin eder hale geliyorsun. Çok yoruma açık bir kitap değil, otobiyografi zaten. Tavsiye eder miyim, edebilirim. Hem neden etmeyeyim ki?
Yaşasın hayata nefes aldıran kitaplar! Çok önemli bir sınav, arkasından gelen belli koşuşturmalar derken bir günde bitecek kitap günlerce elde sürünebilir ama zaten böyle kitaplar da böyle zamanlarda
Kendinden biseyler bulduysan, kitabı bırakamazsın elinden bi köşeye fırlatıp atamazsın.
Kendimden çok fazla şey buldum. Ondan sanrım bitirmeden uyuyamazdım.
Kaç kez denk gelir seni anlatan kitaplar sana tercüman olan satırlar çok fazla denk gelmeyeceği kesin.
Kendi hayat hikayesi aslında yazarın ve ilk kitabı
Ama gayet güzel ve esprili bir dili var .
Merakla okumanıza sebebiyet veriyor bu durum . Aa demek ki benim gibi olan biri daha varmış dediğim oldukça çok cümleyle karşılaşmam da işin en güzel yani sanırım.
Seversiniz. Okuyun.
Iyi ki insanı içine çeken ve kendisine kah
Gülüp kah aglamasina neden olan kitaplar var.
Iyi okumalar :)
Kitap, iki yönden yakalıyor sizi. Bir dönem başkalarının tecrübeleri, bugün ise sosyal medya sayesinde çok kolaymış gibi anlatılan şeyleri düşünün. Taşındık, evin eski hali, görseli kaydır, hooop yeni hali, ne kadar da kolay. Ya da anne baba olduk, bebek de mışıl mışıl uyuyor. Bir uyansa gözlerini de göreceğiz de hiç ağlamıyor, uyanmıyor. Öyle mi gerçekten. Öyle anlattılar veya öyle resimler gördük ama yaşarken hiç öyle olmuyormuş. Kitaptan aldığımız ilk hissiyat bu.
Hayat engebelerle dolu, hiçbir hastalık kolay atlatılmıyor, hiçbir yol öyle dümdüz, dertsiz tasasız yürünmüyor. Ama önemli olan şu ki bir gün geriye dönüp baktığında, evet o zaman tertemiz delirdik ama bak bugün anlatıp gülebiliyorum diyebilmek. Evet kitaptan aldığımız ikinci ve en önemli hissiyat bu. Bol bol kahkaha atıyoruz. Yani tamam bazı bölümlerde, ya bildiğin depresyon bu, gülmesek daha iyi desek de tutamıyoruz kendimizi.
Çok keyifli bir kitap. Dolu dolu, acısıyla tatlısıyla, derdiyle tasasıyla hayatın resmini çizmiş yazar. Bazen griler, bazen kırmızı bazen de umudu anlatan maviler var bu resimde. Lise bitmiş, nişanlanmış, evlenmiş, taşınmış, ilk bebeğini kucağına almış, taşınmış, sonra yine taşınmış... Diye diye ilerleyen bir hikaye. Tavsiyemdir, biraz da nostaljik havasından dolayı okunası bir kitap.
10/10
2019 8. kitabı
Uzun zamandır sosyal medyada takip ettiğim isimdi Ceylan Taş. Paylaşımlarına güldüğüm ve hayatındaki sadeliği sevdiğim bir isim. Kitabını da uzun zamandır kütüphanemde bekletiyordum çünkü evde oturmaya karar verdiğim günlerde okuyacaktım. Nitekim öylede oldu . Kitapta bir ev hanımının tüm samimiyetiyle yazdığı serüveni var. Gerçekten içimizden olan aile hikayesini sonuna kadar bol güldürmeli bir üslup ile sunuyor. Sonunda biraz hüzünle kapatıyorsunuz sayfayı. Ancak kitap tam bir şöyle biraz oturup kafamı dinleyeyim, sakinleyeyim kitabı. O yüzden dinlenmek istediğiniz bir gün için ideal bir kitap.
Yazar Hakkında
Ceylan TaşYazar · 2 kitap
1989 Ankara doğumlu bir kişiyim. Ankara’da, yüzde ellisini bizzat kendi doğurduğum ailemle birlikte yaşıyorum.
Bu sene epeyce bir anayım. İki çocuğumun da en zor dönemleri çakıştı. Biri yeni doğdu diğeri okula başladı.
Yol kenarına atılmış bir ahşap görse gözleri kalp kalp olan gerçek bir eskiciyim. Alır getirir, yıkar paklar, boyar kullanırım. Bayılırım boş işlere. Şaka bir yana, iç dekorasyon bence bir tutku. Ama öyle al getir koy dursun şeklindeki iç dekorasyondan bahsetmiyorum. Geri dönüştürmek, boyamak, kaplamak veya herhangi bir şekilde du it yorselfmekten bahsediyorum. Bazen azalır gibi oluyor ama, no. Bitmiyor.
Hiçbir teknik bilgim olmayan konularda, üstelik katiyetle destek kabul etmeden çabalayıp durmak en büyük hobimdir. Mesela dikiş yapmayı aslında bilmem ama yine de 5 senedir yapıyorum. NASIL FİKİR? BENCE SÜPER.
Takım tutmam, spordan sayılıyor olması dışında futbolun her şeyinden nefret ederim. Kabalıktan başka bir şey çağrıştırmıyor bana. Bu, adabı muaşerete aşşırı hakim oluşumdan kaynaklanıyor.
Siyasetten anlamam çünkü anlamak istemem. Siyasi partilerin tamanına karşıyım ama bir brunch partisi, bir baby shower deseniz koşarak gelirim. Çünkü içinde yabancı kelime olan şeylere bayılırım. Bu da ingilizceye aşşırı hakim oluşumdan kaynaklanıyor. Yani böyle bir ingilizceye hakim olmak olamaz, görseniz şaşırırsınız.
Kocama kociş demem. Koca adama kociş demektense eline yüzüne silikon tabancasıyla ponpon yapıştırıp vitrine koyarım daha iyi; çünkü bence ikisi aynı şey. Kocam da demem aslında çünkü bana bir garip geliyor o kelime. Eşim demem, o da çok yapmacık. Beyim, herif veya benim adam da diyemiyorum haliyle. Ay ben ne diycem bu adama? Ali diyeyim dedim hazır adı da Ali iken… Ali süper. Her ruh haline uyuyor. Kızgınken de üzgünken de aşıkken de süper gidiyor.
Slm Ali nbr?
***
2009 yılında, yani 20 yaşındayken ilk kalp çarpıntımı doğurdum.
Yiğit oğlum.
Minik gözlüklerinin arkasında parlayan gözleriyle yolumu aydınlatıyor şu an. Çok akıllı, çok meraklı, çok komik ve inanılmaz merhametli. O bambaşka biri.
2015 yılında bir ısı ve ışık kaynağım daha oldu.
Deniz kızım.
Kendisi tam bir günışığı ama haberi yok. Çokça ağlamak dışında şimdilik kendini pek ifade edemiyor bize, ama o bambaşka biri.
Hal böyle olunca üniversite okumaya fırsatım olmadı (Gülüşmeler…)
O zaman bulamadığım(!) vakti tam da bu sene buldum ve üniversite sınavına girdim. Şimdilik (yazar burada maceranın daha yeni başladığını ifade ediyor) hayaller hayatlar tadında da olsa bir bölüm seçip okuyacağım. Sonuç itibariyle yaşını başını almış olmak bunu gerektirir.
Bilmemney’s mom, falan anne, filan gelin olmadan önce tek sıfatım bir Ceylan olmaktı.
Blogcu alemde bir Ceylan eskik kalmasın diye;
çoluk çocuk, dekorasyon, geridönüşüm, DIY projeleri, kitaplar gibi muhtelif konularda yazmayı planlıyorum.
Umarım her şey iyi olur. Bence yazdıklarımı okuyun. Türkiyemizdeki ve dünyamızdaki herkese anlatın. Herkes kendi kapısının önüne anlatsa her yer benim blogum olur.
