Nilgün Tutal'ın Varlık dergisinin Edebiyat İyileştirir mi? adlı dosyasındaki yazısında "kelime"nin kökeninin "kelm" olduğuna, bunun "yaralamak", "etkilemek" demek olduğuna, insanın yaralandığı deneyiminin ona yardımcı bir söz olarak geri dönebileceğine, sözün dönüşünde iyileşmenin de mümkün olacağına, hatta yazının bir farmakon olduğuna, zehir ve panzehiri de aynı anda içinde taşıdığına vurgu yapılır.
Edebiyatın tema olarak da, ahlak olarak da ait olduğu toplumun değer yargılarını hiçe saydığı, o toplumun kırmızı çizgilerini rahatlıkla aşıp skandal peşinde koştuğu zamanlarda toplumsal tartışmalar başgösterir.
İnşirah'ın anlamının ferahlamak, genişlemek, açılmak, sevinmek olduğu bilinirse ayetin nüzul sebebinin aslı da bilinmiş olur. Mekki olan bu ayetler aslında çok kısa ve sekiz ayetten oluşur. 94.sure olarak Kur'an'da yerini alan İnşirah suresinin amacının insanlığın sıkıntı ve kederinin giderilmesi olduğu söylenebilir. Peygamberlerin de insan olduğu ve onların da kalplerinin sıkıştığı; onların da umutsuzluğa düştükleri, bunalımda oldukları vakitlerde hele de bu ayette görüldüğü gibi Hz. Muhammed'in (sav) sıkıntılı zamanlarında onun da ferahlaması amacıyla İnşirah'ın indiği söylenebilir. Peygamberimizin kalbini açan, üzüntülerini gideren bu ayet okunduğunda ve kalbe indiğinde aslında tüm insanlığın ferahlaması, bu ayetlerin onlara ümit kaynağı olması arzu edilmiştir.
Çoğunluğa sahip olan, çoğunluğun oyuyla oylamayı kazanabilir ama doğruyu görmeyebilir. Bu yüzden 280'e karşı 220 oyla Sokrates'i baldıran içmeye zorlayan o 280 kişinin, daha sonraları Sokrates'in ölümünden sonra site devletten def edildikleri söylenir. Gerçekler eninde sonunda gün yüzüne çıkacaktır. Haksızlık ömür boyu hükümferma olamaz.
Nefret nasıl şifanın ve iyileşmenin zıddıysa şiirde, en olumsuz söylemleri içeren şiirlerde bile insanlara karşı nihai bir inancın gizli olduğu bilgisi verilir bizlere.