İçimde derin bir yalnızlığın çığlıkları yankılanıyor
Karanlığa batmış duygularım, tebessüm ediyor
Bu köhneleşmiş kalbe
Anımsayamadığım bir türkü geziyor kafamın içinde
Bu türkü vazgeçişlerimin türküsü
Doruklara sevdalanıp haykırmayışlarımın türküsü
Bu türkü içime atıp yola devam edişlerimin türküsü
Dudaklarıma esir düşmüş aşkın türküsü
Bu türküyüde unutup gitmek istiyorum senden
Adını hatırlamayacağım, aşkını sayıklamayacağım diyarlara
Söyle sevgili; var mı aşktan kaçış?
Söyle; deniz mavisi gözlerin hapsolmuşken gözlerime
Dünyanın öteki ucuna da gitsem,
Amansız çöllerde kum fırtınalarına savaş açsam
Yenebilir miyim aşkını?
Unutabilir miyim kalbimi delip geçen bakışlarını?
Unutmak istemiyorum sevgili
Bir çift gözün esiri olmak istiyorum
Sonsuza kadar o mahmur bakışların içinde yaşamak
Ve yalnızlığıma son vermek istiyorum.
"Babasız büyürsen âlemin bir merkezi ve sınırı olduğunu anlamaz, her şeyi yapabileceğini sanırsın..." dedi Serhat. "Ama bir süre sonra ne yapacağını bilmez, dünyada bir mana, bir merkez bulmaya çalışır, sana hayır diyecek birini aramaya başlarsın."