bestece
@bestedenbirseyler
Okuduklarım, altını çizdiklerim, içimde kalanlar…
Okumanın bana çok yardımı oluyordu. Coşku veriyor, zevk veriyor, acı veriyordu. Arada bir canımı son derece sıktığı da oluyordu.
Çağımızın bütün aydınları gibi bende de hastalıklı bir zihin yapısı vardı.
Belki de insan yalnız refahı sevmiyordur. Refah kadar acılardan da hoşlanıyordur. İnsanoğlu için acıların refah derecesinde yararlı olması da mümkündür. Şurası kesindir ki: Biz acıyı bazen tutkuya varan bir sevgiyle severiz.
Duvarı yıkmaya gücüm yetmiyorsa, ille de yıkacağım diye yırtınmam elbette. Ama önümde yıkmaya gücümün yetmediği bir taş duvar bulunmasına da razı olamam.